Μια Κυριακή από τη ζωή σου

Πιστεύει πως οι άνθρωποι που διαβάζουν αγαπούν την ειρήνη, τη φύση και είναι στραμμένοι προς το φως. Τους αποκαλεί «ηλιοτρόπια». Είναι μεταφράστρια, ιδρύτρια και Διευθύντρια του ανεξάρτητου εκδοτικού οίκου «Το Ροδακιό».

Είναι κατά το ήμισυ Γιουγκοσλάβος, από μια χώρα που δεν υπάρχει πια, και έχει μακεδονικές ρίζες και από τις δύο πλευρές της οικογένειάς του. Με χιούμορ, λέει πως είναι «η λύση στο μακεδονικό πρόβλημα». Είναι μεταφραστής, συγγραφέας και σκηνοθέτης.

Πιστεύει πως ο κίνδυνος δεν είναι να γίνουν οι υπολογιστές πιο έξυπνοι από εμάς, αλλά να μην μπορούμε εμείς να ζήσουμε χωρίς αυτούς. Είναι επιστήμονας πληροφορικής και έχει τιμηθεί με το βραβείο Τούρινγκ.

Είναι διδάκτωρ Συγκριτικής Γραμματολογίας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, συγγραφέας, και δημιουργός ραδιοφωνικών ντοκιμαντέρ και τηλεοπτικών εκπομπών τέχνης και πολιτισμού.

Μια Κυριακή από τη ζωή του Νίκου Τρανού. Είναι γλύπτης.

Είναι ψυχολόγος, ψυχίατρος, και Πρόεδρος του Ινστιτούτου Σεξουαλικής Ψυχικής Υγείας.

Το πρώτο πράγμα που σκέφτεται όταν ξυπνά είναι να ανέβει στον Παρθενώνα. Εκεί βρίσκεται σχεδόν τέσσερις δεκαετίες. Είναι μαρμαροτεχνίτης και εργάζεται στην αποκατάσταση του Παρθενώνα.

Είναι καθηγητής του Τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και από τους σημαντικότερους ερμηνευτές της πολίτικης λύρας διεθνώς. Από το 2020 διατελεί πρόεδρος του Καλλιτεχνικού Συλλόγου Δημοτικής Μουσικής Δόμνα Σαμίου.

Από μικρός μεγάλωσε με την αίσθηση της υποχρέωσης να συνεισφέρει στην κοινωνία ως ενεργός πολίτης. Είναι Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών, Oμότιμος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, ήταν ο πρώτος Συνήγορος του Πολίτη στην Ελλάδα και ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής στο Διάστημα 2003 - 2013.

Από παιδί ήθελε να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία. Σήμερα πιστεύει πως η κριτική σκέψη ξεκινά από την ικανότητα να βλέπεις τον κόσμο από διαφορετικές οπτικές. Είναι ακαδημαϊκός, καθηγητής Συγκριτικής Λογοτεχνίας και Νέων Ελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Harvard και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών.

Δηλώνει αφηγήτρια και θεωρεί τον εαυτό της τυχερό, γιατίπρόλαβε να γνωρίσει μια Ελλάδα που δεν υπάρχει πια. Είναι συγγραφέας, ιστορικός, ξεναγός και ραδιοφωνική παραγωγός.

Τον έσωσε η τέχνη. Δηλώνει καλλιτέχνης και όχι εικαστικός.

Πιστεύει πως η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, αρκεί «να έχουμε πάντα τον άνθρωπο στο επίκεντρο». Είναι CEO της Microsoft για την Ελλάδα, την Κύπρο και τη Μάλτα.

Στο Ελληνικό Ιωαννίνων σκάλιζε πέτρες. Το μοναδικό γλυπτό που είχε δει, ήταν ο Ερμής τουΠραξιτέλους σε σαπούνι. Είναι γλύπτης και ομότιμος καθηγητής της Σχολής Καλών Τεχνών.

Από όλες του τις ιδιότητες, αγαπά περισσότερο εκείνη του καθηγητή. Πιστεύει πως μια αίθουσα διδασκαλίας μπορεί να αλλάξει τη ζωή των ανθρώπων. Μια Κυριακή από τη ζωή του Νίκου Μπακουνάκη. Είναι δημοσιογράφος, συγγραφέας, ακαδημαϊκός και πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Ιδρύματος Βιβλίου και Πολιτισμού.

Στα 11 της ξεκίνησε να συλλέγει κασέτες με τον Φρέντι Μέρκιουρι, τον Φρανκ Σινάτρα και την Έλα Φιτζέραλντ. Στα 14 της ερωτεύτηκε τον Ντέιβιντ Κάσιντι και αποφάσισε ότι ήθελε να γίνει τραγουδίστρια. Είναι καθηγήτρια φωνητικής και τραγουδίστρια.

Τα χόμπι του είναι η επιστήμη και η φύση. Μια Κυριακή από τη ζωή του Χρήστου Ζερεφού. Είναι φυσικός, ακαδημαϊκός, ειδικός σε θέματα κλιματικής αλλαγής και φυσικής της ατμόσφαιρας.

Βρέθηκε δίπλα στον παιδικό του ήρωα, τον Τζον Νας, από ένα άθροισμα συμπτώσεων. Υποκλίνεται στον Αϊνστάιν, τον Μπιθικώτση, και πιστεύει πως η ομορφιά κρύβεται στις πιο απλές μαθηματικές λύσεις. Είναι μαθηματικός με σημαντική διεθνή παρουσία.

Από μικρή ήθελε να γίνει γιατρός για να είναι στα χαρακώματα και να βοηθά τους πληγωμένους. Είναι γιατρός ειδικευμένη στην εγκεφαλική ωρίμανση και συνήθως μιλά με ποιήματα.

Δηλώνει «ρεπόρτερ της ζωής». Πιστεύει πως το σημαντικό δεν είναι να αλλάξεις τη ζωή σου, αλλά να μάθεις να τη βλέπεις αλλιώς. Είναι συγγραφέας, επιχειρηματίας και ομιλητής παρακίνησης.

Πιστεύει ότι η ζωγραφική του συγκινεί γιατί θυμίζει στον θεατή κάτι που έχει ζήσει κι ο ίδιος. Προτιμά το δάσκαλος από το ζωγράφος.

Από μικρός είχε κατανοήσει πως η ανθρώπινη ύπαρξη είναι μια διαρκής μετανάστευση. Είναι ένας απλός ψυχίατρος.

Το ταξίδι της ζωής της καταγράφεται στα γλυπτά της, με ό, τι την εντυπωσιάζει και ενθουσιάζει. Είναι γλύπτρια.

Πιστεύει ότι η τέχνη είναι σαν τον ωκεανό, και μπορεί να σε κερδίσει αρκεί να της αφοσιωθείς. Αυτό συμβουλεύει και τους νέους καλλιτέχνες. Είναι επιμελητής και κριτικός τέχνης.

Είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης, τραγουδιστής.Περνάει καλύτερα όταν δεν κάνει τίποτα από όλα αυτά, πιστεύει ότι πρωταγωνιστής είναι αυτός που αντέχει την αποτυχία, και νιώθει υπερήφανος που μπορεί και κοιμάται αμέσως το βράδυ.

Ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο για να απαθανατίσει την ομορφιά του κόσμου και των ανθρώπων. Αφήνεται στο παρόν, αναπνέει και κάνει το κλικ.

Πιστεύει πως ο καλλιτέχνης δεν γίνεται από επιλογή, αλλά από κάτι που πηγάζει από μέσα του και τον σπρώχνει προς το να δραπετεύσει από την πραγματικότητα. Πως η τέχνη μας βοηθά να αντικρίζουμε το πρόσωπο της Μέδουσας χωρίς φόβο.

Ήξερε από πολύ νωρίς ότι στη ζωή της ήθελε να γίνει θεατρίνα. Για εκείνη, το θέατρο είναι ένας τρόπος να ζει πολλές ζωές.

Γεννήθηκε σε μια τουριστική οικογένεια και μεγάλωσε μαθαίνοντας τι σημαίνει φιλοξενία και ευθύνη. Είναι Πρόεδρος του ΙΟΒΕ, Διευθύνων Σύμβουλος και συνιδιοκτήτης των «Electra Hotels & Resorts».

Αγάπησε τη μουσική και από παιδί μάζευε δίσκους. Είναι παρουσιαστής, ραδιοφωνικός παραγωγός, δημοσιογράφος, συλλέκτης δίσκων. Είναι ο G Poli.

Γράφει από παιδί, ζει μέσα στις λέξεις και πιστεύει στην οικονομία του λόγου. Από την ποίηση και τη λογοτεχνία μέχρι τη διαφήμιση και το ραδιόφωνο, όλα στη ζωή του είναι «συνέχεια». Μια Κυριακή από τη ζωή του Γιάννη Ευσταθιάδη. Είναι διαφημιστής, συγγραφέας, ποιητής και ραδιοφωνικός παραγωγός στο Τρίτο Πρόγραμμα.

«Ζω και αναπνέω για να γράφω.» Και με τους καλούς τρόπους, όχι ως επιβολή, αλλά ως παράδειγμα, ο Χρήστος Ζαμπούνης υπενθυμίζει πως η ευγένεια κάνει τον κόσμο πιο λειτουργικό, είτε συναντάς βασιλείς είτε απλούς ανθρώπους.

Πρέπει να προσπαθήσεις για να τα κατακτήσεις όσα θες, και πρέπει επίσης να προσπαθήσεις για να τα κρατήσεις. Όχι μόνο με την έννοια του αγώνα, αλλά και της επιμονής πάνω στο υλικό σου, στο πόσο βαθιά πας μέσα σου, πόσο ψάχνεις, πόσο επιμένεις και ξανά και ξανά και ξανά.

Ο Μίκης Θεοδωράκης έμαθε στους Έλληνες να τραγουδούν τους μεγάλους ποιητές, και μόνο με τη μουσική του, «έδωσε στους ποιητές μια άλλη ευκαιρία αιωνιότητας». Μας μιλά για εκείνον, ο Γιώργος Μονεμβασίτης, πολιτικός μηχανικός, συγγραφέας,δημοσιογράφος, κριτικός και ιστορικός μουσικής.

Είναι καθηγητής Πνευμονολογίας και Πρόεδρος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας.

Γράφει για την ηδονή της δημιουργίας. Όχι για να εξομολογηθεί, ούτε για να διδάξει, αλλά «για να πλάσει έναν κόσμο και να μπει μέσα». Μια Κυριακή από τη ζωή του Χρήστου Χωμενίδη. Είναι συγγραφέας.

Από τη Βέροια στις μεγαλύτερες σκηνές του κόσμου. Η Σόνια Θεοδωρίδου θυμάται τα λόγια της μητέρας της, «όπου κοιτάς, να βλέπεις ομορφιά». Κάθε φορά που ανεβαίνει στη σκηνή, το τρακ γίνεται δύναμη, κι εκείνη λέει μέσα της: «Κάντε πέρα, τώρα έρχεται η Ελλάδα».

Διπλωμάτης, πρέσβης επί τιμή, παρών στις πιο κρίσιμες στιγμές της ιστορίας.

Σκιτσογράφος και ζωγράφος, με εικόνες που έγιναν ιστορίες και χρώματα που συντρόφεψαν γενιές.

Είναι αρχιμάγειρας και ο πρώτος Σεφ που βραβεύτηκε με αστέρι Michelin

Δεξιοτέχνης του μπουζουκιού, συνθέτης, συνοδοιπόρος των μεγάλων του ελληνικού τραγουδιού.

Ο πρώτος Έλληνας Φωτορεπόρτερ. Φωτογράφησε την Κάλλας στην Ακρόπολη, τον Αριστοτέλη Ωνάση, την εισβολή του τανκ στο Πολυτεχνείο και την πρώτη πορεία από τον Μαραθώνα στην Αθήνα. Είναι ένας από τους σημαντικότερους φωτορεπόρτερ του Associated Press, αλλά θυμάται ακόμη την πρώτη του φορά στον σκοτεινό θάλαμο.

Προτίμησε το πιάνο από την Νομική. Πιστεύει πως αν δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς αυτό, δεν έχει νόημα να ασχοληθείς με κάτι άλλο. Στο Μέγαρο Μουσικής ανακάλυψε έναν καινούργιο εαυτό. Ο Γιάννης Βακαρέλης είναι Διεθνούς φήμης πιανίστας, καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Μουσικού Φεστιβάλ Ναυπλίου, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

Σεμνός, ειλικρινής, με ξεκάθαρη γνώμη, απαντά ανάμεσα στα άλλα, γιατί δεν έγινε πολιτικός και προτίμησε να παρακολουθεί την πολιτική ζωή του κόσμου.

Μικρή έπαιζε με τις Καρυάτιδες. Η κρυψώνα της ήταν ο Παρθενώνας. Αφιέρωσε τη ζωή της στην έρευνα κι όταν μεγάλωσε έγινε η μητέρα της Μεσογειακής διατροφής.

Μεγάλωσε φορώντας γυαλιά υπερμετρωπίας. Ο παππούς της ήταν γιατρός και ο πατέρας της πρωτοπόρος οπτομέτρης. Το μήλο έπεσε κάτω από τη μηλιά και η ίδια έγινε ειδική οπτομέτρης.

Δεν είναι σεφ, γράφει για φαγητό. Γράφει, δοκιμάζει, αφηγείται — όχι μόνο συνταγές, αλλά και στιγμές. Η ζωή της είναι ένα καλοκαίρι στην κουζίνα.

Πιστεύει πως τα μαθηματικά δεν προϋπήρχαν. Τα επινόησε ο άνθρωπος, όπως επινόησε τη μουσική και το λόγο, ή το χρόνο. Είναι μαθηματικός και δίδαξε Μαθηματικά και Ιστορία των Μαθηματικών στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Το τραγούδι για εκείνην ήταν και παραμένει υπαρξιακή ανάγκη. Από παιδί δεν ήξερε πώς, ήξερε μόνον ότι στο μέλλον θα τραγουδάει. Μίλησε μέσα από το έργο του Μίκη Θεοδωράκη, του Μάνου Χατζιδάκι, της ελληνικής ποίησης.

– Γιάννη, γιατί έγινες σκηνογράφος; – Έγινα σκηνογράφος για να διαπιστώσω τις απειράριθμες εκδοχές της ανθρώπινης ύπαρξης. Ζωγράφος, σκηνογράφος, ενδυματολόγος. Πιστεύει βαθιά πως όλες οι μορφές τέχνης έχουν μια θεραπευτική, επουλωτική αξίαγια τη ζωή μας.