Ψυχική υγεία και καθημερινότητα

Η ενσυναίσθηση ως υπέρβαση του φόβου των δικών μας άγνωστων πλευρών έτσι ώστε να μπορέσουμε να συναντηθούμε με το άγνωστο των άλλων.

Τα καλά παιδιά έχουν μάθει να λειτουργούν με όρους θετικότητας χωρίς να επεξεργάζονται τα αρνητικά συναισθήματα τους. Καταλήγουν έτσι να μη γνωρίζουν ποια πραγματικά είναι.

Δίνουμε με τον ίδιο τρόπο νόημα στη ζωή μας μετά από δύο χρόνια πανδημίας;

Εκτός από την καταστροφική του φύση, ο θυμός μπορεί να είναι και μια ωφέλιμη συναισθηματική αντίδραση απέναντι σε καταστάσεις όπως η αδικία ή η παραβίαση.

Η τελειότητα ως δόγμα το οποίο άβουλα ακολουθούμε και μας απομακρύνει από την επαφή με τον εαυτό μας.

Συζήτηση με τον Πέτρο Στράτο, ψυχίατρο-ψυχοθεραπευτή, πάνω στην έννοια του κενού που μπορεί να νιώθουμε στην καθημερινότητα μας χωρίς συχνά να γνωρίζουμε το γιατί.

Η ισχυρή προσωπική μας αξία ως πηγή αντίστασης στις παγίδες που βάζουμε στον εαυτό μας.

Οι ενοχές ως τεχνητά καταφύγια στα οποία καταφεύγουμε για να αντέξουμε ένα δύσκολο παρόν.

Καθημερινά αναμετριόμαστε με μικρές ή μεγάλες απώλειες οι οποίες μοιάζουν να απειλούν ό,τι μέχρι τώρα έχουμε χτίσει. Κάποιες απώλειες όμως όχι μόνο δεν μας απειλούν αλλά μας πάνε μπροστά και μας εξελίσσουν.

Όταν το συναίσθημα αρχίζει να απενοχοποιείται στη θεραπεία, οι αντιφάσεις μας χάνουν τη δύναμη τους.

Όταν αποφεύγουμε να σκεφτούμε τι σημαίνει ένα γεγονός για εμάς προκειμένου να προχωρήσουμε στο επόμενο, οι ψυχαναγκασμοί εμφανίζονται για να δώσουν τη "λύση".

Μήπως συχνά δημιουργούμε διλήμματα επειδή φοβόμαστε να πάρουμε αποφάσεις;

Τα αυτιστικά παιδιά ως οι σημαντικότεροι εμπνευστές προσωπικών αλλαγών.

Όταν η αγάπη προηγείται του ενστίκτου υπάρχουν αξίες.

Όταν οι βεβαιότητες προκαλούν βόλεμα και παθητικότητα.