Βιβλιοαναγνώσεις - ηχητικά βιβλία φαντασίας στα ελληνικά - fantasy horror sc

Τίτλος πρωτότυπου: Frank Belknap Long "The Hounds of Tindalos" (1929) Ο Φρανκ Μπέλκναπ Λονγκ (1901–1994) υπήρξε μια από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές της αμερικανικής weird fiction, στενός φίλος και ανταποκριτής του Χ.Φ. Λάβκραφτ, και βασικό μέλος του επονομαζόμενου «Κύκλου του Λάβκραφτ». Η καριέρα του εκτείνεται σε επτά δεκαετίες, με έργα τρόμου, φαντασίας και επιστημονικής φαντασίας, ενώ τιμήθηκε με το World Fantasy Award για το σύνολο του έργου του (1978) και το Bram Stoker Award (1987). Το «The Hounds of Tindalos» πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Weird Tales τον Μάρτιο του 1929 (τεύχος 13, αρ. 3). Αργότερα συμπεριλήφθηκε στην πρώτη συλλογή διηγημάτων του Λονγκ με τον ίδιο τίτλο, που εκδόθηκε από τον οίκο Arkham House το 1946 σε 2.602 αντίτυπα. Σημειώνεται ότι υπήρξε η πρώτη ιστορία μη γραμμένη από τον Λάβκραφτ που ενσωματώθηκε στο μυθολογικό σύμπαν των Cthulhu Mythos, ενώ ο ίδιος ο Λάβκραφτ αναφέρει τα πλάσματα στο «The Whisperer in Darkness» (1931). Η ανάλυση του έργου αποκαλύπτει μια από τις πιο…

Τίτλος πρωτότυπου: "Carmilla" (1871) Η ιστορία "Carmilla" περιλαμβάνεται σε συλλογή από ιστορίες που δημοσιεύονται τo 1872 με τον τίτλο "In a Glass Darkly". Η Carmilla, η μόνη ιστορία βρικόλακα σε αυτό το βιβλίο, έχει γίνει αποδεκτή ως ένα από τα πιο σημαντικά έργα της φαντασίας βαμπίρ και άνοιξε το δρόμο για το Δράκουλα και άλλες ιστορίες βαμπίρ. Ενέπνευσε τον Ιρλανδό συγγραφέα Μπραμ Στόκερ για την συγγραφή του διάσημου πλέον μυθιστορήματός του, αλλά δείχνει πιο πολλές ομοιότητες με το διεγραμμένο κεφάλαιο του Δράκουλα, "Ο Καλεσμένος του Δράκουλα". Υποτίθεται ότι εμπνεύστηκε από το ποίημα του Samuel Taylor Coleridge «Cristabel» (1816). Αφορά μια σχέση ανάμεσα σε μια νεαρή γυναίκα, τη Λόρα που ζει σε ένα απομακρυσμένο κάστρο στην Αυστρία και μια ξένη, την Κάρμιλα που έρχεται να μείνει για τρεις μήνες. Ο Le Fanu δημιουργεί μια ιστορία βαμπίρ συνδυάζοντας παραδοσιακά γοτθικά στοιχεία και ιρλανδική λαογραφία. Έχουν γίνει αρκετές μεταφορές σε τηλεόραση και κινηματογράφο, με τελευταία την ομώνυμη κινηματογραφική…

Τίτλος πρωτότυπου: Robert Bloch - Henry Kuttner "The Black Kiss" (1937) Η συνεργασία των Robert Bloch και Henry Kuttner στο «The Black Kiss» (1937) αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα δείγματα της μεταβατικής περιόδου του αμερικανικού «παράξενου» φανταστικού, όπου η επιρροή του H. P. Lovecraft διασταυρώνεται με πιο ψυχολογικές και σωματικές ανησυχίες. Το διήγημα πρωτοδημοσιεύτηκε στο τεύχος Ιουνίου 1937 του Weird Tales (τόμος 29, νούμερο 6), σε μια εποχή που ο Kuttner μόλις είχε αρχίσει να δημοσιεύει τις πρώτες του ιστορίες στο περιοδικό και ο Bloch ήταν ήδη ένας αναγνωρισμένος, αν και νεαρός, συνεργάτης του Lovecraft. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Bloch, ο Kuttner του έστειλε μια απορριφθείσα ιστορία και του ζήτησε να τη διασκευάσει ως συνεργασία· ο Bloch ανέλαβε το μεγαλύτερο μέρος της γραφής και της αναθεώρησης, και αργότερα, σε επανεκδόσεις, ο Kuttner ζήτησε να αφαιρεθεί το όνομά του από το byline, θεωρώντας δίκαιο να φέρει ο Bloch την αποκλειστική πατρότητα. Πράγματι, το διήγημα επανεκδόθηκε το 1945 στη…

Τίτλος πρωτότυπου: August Derleth "A Traveler in Time" (1953) Ο August Derleth (1909–1971) υπήρξε ένας από τους πιο παραγωγικούς Αμερικανούς συγγραφείς του φανταστικού και βασικός εκδότης του Arkham House, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διάσωση και διάδοση του έργου του H. P. Lovecraft. Το «A Traveler in Time» είναι διήγημα που πρωτοδημοσιεύτηκε το 1953 στο περιοδικό Orbit και ανήκει στη λογοτεχνία του φανταστικού της εποχής του pulp, μακριά από τον μύθο του Cthulhu. Η εκδοτική του πορεία είναι χαρακτηριστική των διηγημάτων του Derleth: πρώτη εμφάνιση σε περιοδικό, στη συνέχεια ένταξη σε συλλογές και ανθολογίες, χωρίς να αποκτήσει την κεντρική θέση άλλων έργων του. Η αξία του κειμένου δεν βρίσκεται στην πρωτοτυπία της επιστημονικοφανταστικής ιδέας ούτε στην τεχνολογική της τεκμηρίωση. Ο Derleth χρησιμοποιεί το ταξίδι στον χρόνο ως ηθικό και υπαρξιακό όχημα, όχι ως άσκηση καθαρής επιστημονικής φαντασίας. Το ενδιαφέρον του στρέφεται στη σχέση του ανθρώπου με το παρελθόν, στη νοσταλγία, στην απώλεια και…

Τίτλος πρωτότυπου: H. P. Lovecraft "Pickman's Model" (1926) Η ανάλυση του «Pickman’s Model» αποκαλύπτει ένα έργο που λειτουργεί σε πολλαπλά επίπεδα, πολύ πέρα από μια απλή ιστορία φρίκης. Γραμμένο τον Σεπτέμβριο του 1926 και δημοσιευμένο για πρώτη φορά στο τεύχος Οκτωβρίου 1927 του περιοδικού Weird Tales, το διήγημα αποτελεί ένα κομβικό σημείο στην εξέλιξη της λαβκραφτικής σκέψης, συνδυάζοντας την αισθητική θεωρία με την προσωπική σάτιρα. Κεντρικό θέμα του έργου είναι η ίδια η φύση του τρόμου και η σχέση του με την τέχνη. Ο Πίκμαν δεν είναι ένας τυχαίος καλλιτέχνης· είναι η ενσάρκωση των απόψεων του Λάβκραφτ για το είδος, όπως αυτές είχαν διατυπωθεί στο δοκίμιό του «Supernatural Horror in Literature», πάνω στο οποίο εργαζόταν εκείνη την περίοδο. Μέσα από τις διακηρύξεις του Πίκμαν, το διήγημα υπερασπίζεται την ανάγκη για έναν ρεαλισμό του τρόμου, μια «επιστημονική» ακρίβεια στη απόδοση του τερατώδους, σε αντίθεση με τις αόριστες και ερασιτεχνικές απόπειρες που ο Λάβκραφτ περιφρονούσε. Ο Πίκμαν ζωγραφίζει…

Τίτλος πρωτότυπου: Henry Kuttner "The Graveyard Rats" (1936) Ο Henry Kuttner (1915–1958) υπήρξε μια από τις πιο πολυσχιδείς φωνές της αμερικανικής pulp λογοτεχνίας. Γεννημένος στο Λος Άντζελες, εργάστηκε αρχικά στο λογοτεχνικό πρακτορείο του θείου του προτού πουλήσει το πρώτο του διήγημα, το The Graveyard Rats, στο περιοδικό Weird Tales τον Μάρτιο του 1936. Η ιστορία αυτή αποτέλεσε το εντυπωσιακό ντεμπούτο του και παραμένει, σύμφωνα με τον SF Site, το πιο διάσημο έργο του στη σφαίρα των pulp περιοδικών. Αν και ο Kuttner έγραψε αργότερα εκατοντάδες ιστορίες επιστημονικής φαντασίας και φαντασίας—πολλές σε στενή συνεργασία με τη σύζυγό του, C. L. Moore—το The Graveyard Rats εκδόθηκε σε δεκάδες ανθολογίες παγκοσμίως, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και διασκευάστηκε για την τηλεόραση, μεταξύ άλλων στη σειρά Guillermo del Toro's Cabinet of Curiosities το 2022. Η λογοτεχνική αξία της ιστορίας έγκειται πρωτίστως στην ατμόσφαιρά της. Ο Kuttner χτίζει έναν κόσμο όπου ο χώρος του νεκροταφείου του Σάλεμ δεν είναι απλώς…

Τίτλος πρωτότυπου: Amelia B. Edwards "Monsieur Maurice" (1873) Το «Monsieur Maurice» της Amelia Edwards είναι ένα έργο που ξεπερνά την απλή κατηγοριοποίηση της «ιστορίας φαντασμάτων», στην οποία συχνά κατατάσσεται. Πρόκειται για ένα ψυχολογικό αφήγημα που εξερευνά τη μνήμη, την εσωτερική ωρίμανση και την ηθική πολυπλοκότητα κάτω από το βάρος της πολιτικής καταστολής. Η Amelia Ann Blanford Edwards (1831–1892) ήταν μια πολύπλευρη Βικτωριανή προσωπικότητα: μυθιστοριογράφος, δημοσιογράφος, ταξιδιώτισσα και, αργότερα, πρωτοπόρος Αιγυπτιολόγος. Έγινε ευρύτερα γνωστή για την ιστορία φαντασμάτων «The Phantom Coach» και το ταξιδιωτικό της έργο «A Thousand Miles Up the Nile», ενώ το 1882 συνίδρυσε το Egypt Exploration Fund. Η λογοτεχνική της παραγωγή συχνά συνδυάζει το ενδιαφέρον για την ιστορία με μια διεισδυτική ματιά στην ανθρώπινη ψυχολογία. Το «Monsieur Maurice» εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1873, σε μια εποχή που η Ευρώπη βρισκόταν σε αναβρασμό. Η αρχική έκδοση έγινε στη Λειψία από τον εκδοτικό οίκο B. Tauchnitz,…

Τίτλος πρωτότυπου: Isaac Asimov "Everest" (1953) Ο Isaac Asimov (1920–1992) υπήρξε ένας από τους πιο παραγωγικούς και επιδραστικούς συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας, και το διήγημα «Everest» αποτελεί ένα χαρακτηριστικό, αν και λιγότερο γνωστό, δείγμα της τέχνης του. Πρόκειται για ένα σύντομο αφήγημα που συνδυάζει την επιστημονική εικασία με μια αίσθηση του ανοίκειου, προσφέροντας μια ανατρεπτική ματιά στην ανθρώπινη εξερεύνηση και στην ίδια την έννοια της «κατάκτησης» ενός τόπου. Το «Everest» γράφτηκε από τον Asimov σε μια μόνο ημέρα, στις 7 Απριλίου 1953, όταν επισκέφθηκε τα γραφεία του περιοδικού Universe Science Fiction στο Σικάγο. Πρωτοδημοσιεύτηκε στο τεύχος Δεκεμβρίου 1953 του ίδιου περιοδικού. Αργότερα, συμπεριλήφθηκε στη συλλογή διηγημάτων του Asimov Buy Jupiter and Other Stories (1975). Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ίδιος ο Asimov χρησιμοποιούσε συχνά αυτό το διήγημα ως παράδειγμα της αποτυχίας του ως «προφήτη» του μέλλοντος: το διήγημα γράφτηκε με την υπόθεση ότι η κορυφή του Έβερεστ παραμένει…

Τίτλος πρωτότυπου: Charles Dickens "A Child’s Dream of a Star" (1850) Το «A Child's Dream of a Star» είναι ένα από τα πιο λιτά και συγκινητικά διηγήματα του Τσαρλς Ντίκενς, ένα κείμενο που ξεφεύγει από την κοινωνική κριτική των μεγάλων μυθιστορημάτων του και στρέφεται σε έναν τόνο καθαρά ελεγειακό και πνευματικό. Πρόκειται για μια αφήγηση που λειτουργεί ως παραβολή της απώλειας και της παρηγοριάς, χωρίς να καταφεύγει σε ρητορική πολυπλοκότητα· η δύναμή της έγκειται ακριβώς στην απλότητά της. Η ιστορική διαδρομή του κειμένου είναι ενδεικτική της θέσης του στο έργο του Ντίκενς. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 6 Απριλίου 1850 στο περιοδικό Household Words. Ο ίδιος ο συγγραφέας είχε αναφέρει στον βιογράφο του ότι ένιωθε την ανάγκη να προσθέσει «κάτι τρυφερό» που θα άγγιζε μια «καθολική οικιακή γνώση», και ότι η ιδέα τού ήρθε κοιτάζοντας τα αστέρια κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με το τρένο. Το διήγημα το εμπνεύστηκε από τον θάνατο της αγαπημένης αδελφής του, Φάνι, το 1848, και οι παιδικές τους αναμνήσεις από…

Τίτλος πρωτότυπου: Ray Bradbury "I, Mars" (1949) Το «I, Mars» είναι ένα από τα πιο σκοτεινά και υποτιμημένα «Αριανά» διηγήματα του Ray Bradbury. Πρόκειται για μια ψυχολογική μελέτη πάνω στην απομόνωση και την παγίδα της τεχνολογίας, που λειτουργεί ως σκοτεινός «αδελφός» των «Χρονικών του Άρη». Πρωτοδημοσιεύτηκε τον Απρίλιο του 1949 στο περιοδικό Super Science Stories με τον τίτλο «I, Mars». Αργότερα, ο Bradbury το επεξεργάστηκε και το συμπεριέλαβε στη συλλογή I Sing the Body Electric! (1969) με τον τίτλο «Night Call, Collect», ο οποίος και επικράτησε στις περισσότερες μεταγενέστερες εκδόσεις. Πρόσφατα, το αρχικό κείμενο του 1949 ανακαλύφθηκε εκ νέου και κυκλοφόρησε ως «I, Mars: The “Lost” Martian Chronicle». Ο Ray Bradbury (1920–2012) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας και λογοτεχνίας του φανταστικού. Έγραψε περισσότερα από 500 έργα και είναι κυρίως γνωστός για τα «Χρονικά του Άρη» και το «Φαρενάιτ 451», έργα που συνδυάζουν τη λυρική γραφή με βαθιές κοινωνικές…

Τίτλος πρωτότυπου: Alexandre Dumas "Histoire de la Dame Pâle" (1849) Το «La Dame Pâle» ή «Histoire de La Dame Pâle» αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα, αν και λιγότερο γνωστά, έργα του Αλέξανδρου Δουμά, που φανερώνει μια διαφορετική πτυχή του συγγραφέα πέρα από τα ιστορικά μυθιστορήματα περιπέτειας που τον έκαναν διάσημο. Πρόκειται για μια γοτθική νουβέλα τρόμου που εξερευνά το υπερφυσικό και το μακάβριο, εντάσσοντάς την σε μια παράδοση που ο Δουμάς προσέγγισε περιστασιακά αλλά με αξιοσημείωτη επιδεξιότητα. Κυκλοφόρησε ως τα κεφάλαια XII έως XV της συλλογής του Δουμά με τίτλο «Les Mille et un Fantômes» (Χίλια και Ένα Φαντάσματα), συλλογή μιας σειράς από ιστορίες φαντασμάτων που αφηγούνται οι καλεσμένοι σε ένα δείπνο, που δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα Le Constitutionnel από τις 2 Μαΐου έως τις 26 Οκτωβρίου 1849. Ο Αλέξανδρος Δουμάς γνώρισε τεράστια επιτυχία με τα ιστορικά μυθιστορήματα «Οι Τρεις Σωματοφύλακες» και «Ο Κόμης του Μόντε Κρίστο». Παρά την κυριαρχία της περιπέτειας στο έργο του, ο…

Τίτλος πρωτότυπου: Harlan Ellison "Glow Worm" (1956) Ο Χάρλαν Έλισον (1934–2018) υπήρξε ένας από τους πιο εμβληματικούς και αμφιλεγόμενους συγγραφείς της αμερικανικής εικαστικής λογοτεχνίας. Γεννημένος στο Κλίβελαντ του Οχάιο, άρχισε να δημοσιεύει από τα 15 του χρόνια και παρήγαγε πάνω από 1.700 διηγήματα, δοκίμια και σενάρια, κερδίζοντας επτά βραβεία Hugo και τέσσερα Nebula. Η φήμη του δεν προέρχεται μόνο από το έργο του αλλά και από την εκρηκτική, μαχητική προσωπικότητά του, που αντανακλάται συχνά στη γραφή του. Το «Glow Worm» (αργότερα «Glowworm») υπήρξε το πρώτο επαγγελματικό διήγημα επιστημονικής φαντασίας του Έλισον, δημοσιευμένο τον Φεβρουάριο του 1956 στο Infinity Science Fiction από τις Royal Publications. Το διήγημα εμφανίστηκε στο δεύτερο τεύχος του περιοδικού και επανεκδόθηκε αργότερα στη συλλογή The Essential Ellison (1987), ενώ σήμερα είναι ελεύθερα διαθέσιμο μέσω του Project Gutenberg. Η ανάλυση του «Glow Worm» αποκαλύπτει ένα έργο που, παρά την πρώιμη θέση του στην καριέρα του συγγραφέα,…

Τίτλος πρωτότυπου: H. P. Lovecraft for Harry Houdini "Under the Pyramids" (1924) Το «Under the Pyramids» (γνωστό και ως «Imprisoned with the Pharaohs» ή «Entombed with the Pharaohs») αποτελεί ένα από τα πιο ιδιαίτερα κείμενα του Χ. Φ. Λάβκραφτ. Αποτελεί ένα λογοτεχνικό υβρίδιο που προέκυψε από τη συνάντηση δύο εκ διαμέτρου αντίθετων κόσμων — της λαϊκής ψυχαγωγίας του Χάρι Χουντίνι και του κοσμικού τρόμου του Λάβκραφτ. Το διήγημα γράφτηκε τον Φεβρουάριο του 1924, κατόπιν παραγγελίας του εκδότη του περιοδικού Weird Tales, Τζ. Κ. Χένεμπεργκερ, ο οποίος ήθελε να εμπλέξει περισσότερο τον διάσημο μάγο στο περιοδικό. Ο Λάβκραφτ δέχτηκε τη δουλειά κυρίως για τα χρήματα που του προσφέρθηκαν προκαταβολικά — έλαβε 100 δολάρια, το μεγαλύτερο ποσό που είχε κερδίσει μέχρι τότε από τη λογοτεχνία. Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο τεύχος Μαΐου–Ιουλίου 1924 του Weird Tales, με το όνομα του Χουντίνι μόνο, χωρίς αναφορά στο Λάβκραφτ. Η πραγματική πατρότητα του έργου αποκαλύφθηκε μόλις στην ανατύπωση του 1939. Ο αρχικός τίτλος «Under…

Τίτλος πρωτότυπου: Alice and Claude Askew "Aylmer Vance and the Vampire" (1914) Το «Aylmer Vance and the Vampire» είναι ένα διήγημα των Βρετανών συγγραφέων Alice και Claude Askew, που εκδόθηκε για πρώτη φορά τον Ιούλιο του 1914 στο περιοδικό The Weekly Tale-Teller με τον αρχικό τίτλο «The Vampire». Ανήκει στη σειρά οκτώ ιστοριών με ήρωα τον Aylmer Vance, έναν «ψυχικό ντετέκτιβ» που δρα ως πράκτορας της μυστηριώδους «Ghost Circle», και αποτελεί το πιο ανθολογημένο και μελετημένο κείμενο της σειράς. Οι Alice (1874–1917) και Claude Askew (1865–1917) ήταν ένα από τα πιο παραγωγικά ζευγάρια συγγραφέων της εδουαρδιανής περιόδου. Συνεργάστηκαν από το 1904 έως το 1918, γράφοντας περισσότερα από ενενήντα μυθιστορήματα, τα περισσότερα από τα οποία δημοσιεύτηκαν σε φθηνές σειρές (sixpenny και sevenpenny). Παρά τον τεράστιο όγκο του έργου τους, ελάχιστα από τα κείμενά τους άντεξαν στον χρόνο — και το «Aylmer Vance and the Vampire» είναι ίσως το μοναδικό που εξακολουθεί να ανατυπώνεται τακτικά. Οι Askew σκοτώθηκαν μαζί…

Τίτλος πρωτότυπου: Hanns Heinz Ewers "John Hamilton Llewellyns Ende" (1907) Το διήγημα «John Hamilton Llewellyns Ende» αποτελεί ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα της «παράξενης» λογοτεχνίας του Hanns Heinz Ewers και της γερμανικής λογοτεχνίας τρόμου των αρχών του 20ού αιώνα. Συνδυάζει στοιχεία φανταστικού, τρόμου και ψυχολογικού ρεαλισμού. Ο Εwers ανήκει στους συγγραφείς που, επηρεασμένοι από τον Edgar Allan Poe, καλλιέργησαν μια λογοτεχνία του «ανοίκειου» (unheimlich), όπου το υπερφυσικό δεν λειτουργεί ως αυτοσκοπός αλλά ως καταλύτης για την αποκάλυψη σκοτεινών πτυχών της ανθρώπινης ψυχής. Το έργο πρωτοδημοσιεύτηκε το 1907 στη συλλογή διηγημάτων «Das Grauen: Seltsame Geschichten» (Ο Τρόμος: Παράξενες Ιστορίες) στο Μόναχο. Η συλλογή αυτή, που περιλάμβανε δώδεκα ιστορίες, αποτέλεσε το μεγάλο λογοτεχνικό «μπρέικ» του Ewers. Σύμφωνα με ορισμένες βιβλιογραφικές πηγές, το διήγημα γράφτηκε ήδη από το 1904 (κάποιες αναφορές το τοποθετούν στο 1904, άλλες στο 1907). Η επιτυχία της συλλογής οδήγησε σε πολλαπλές…

Τίτλος πρωτότυπου: Mary E. Wilkins Freeman "The Cat" (1900) Η Mary E. Wilkins Freeman (1852–1930) υπήρξε μια από τις σημαντικότερες Αμερικανίδες συγγραφείς του τοπικισμού (regionalism) και του ρεαλισμού. Το διήγημά της «The Cat» πρωτοδημοσιεύτηκε στο τεύχος Μαΐου 1900 του περιοδικού Harper's New Monthly Magazine. Αργότερα συμπεριλήφθηκε στη συλλογή Understudies: Short Stories, που εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Harper & Brothers στη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο το 1901. Πρόκειται για μία από τις δεκαοκτώ ιστορίες της συλλογής, η οποία εστιάζει σε ζώα και φυτά, και υπήρξε η πρώτη που δημοσιεύτηκε, ξεχωρίζοντας για την έμφασή της στο φυσικό στοιχείο παρά στον άνθρωπο, με τους δύο ανδρές να λειτουργούν ως δευτερεύοντες χαρακτήρες στις χειμωνιάτικες περιπέτειες της γάτας. Ένα βασικό χαρακτηριστικό του διηγήματος είναι η τεχνική του ανθρωπομορφισμού. Η Freeman αποδίδει στη γάτα λογική και συναισθήματα, χωρίς ωστόσο να την καθιστά καρικατούρα. Όπως επισημαίνεται, η γάτα «έχει την ικανότητα να χρησιμοποιεί λογική και…

Τίτλος πρωτότυπου: A. Merritt "Three Lines of Old French" (1916) Το «Three Lines of Old French» είναι ένα διήγημα φαντασίας του Αμερικανού συγγραφέα A. Merritt, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 9 Αυγούστου 1919 στο περιοδικό All-Story Weekly. Πρόκειται για ένα από τα πιο συγκινητικά και προσωπικά έργα του, γραμμένο στον απόηχο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, και αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της ικανότητάς του να συνδυάζει το φανταστικό με το ανθρώπινο δράμα. Η ιστορία εκτυλίσσεται σε δύο επίπεδα: από τη μια, στο ασφυκτικό περιβάλλον του πολεμικού μετώπου το 1918, και από την άλλη, σε μια ονειρική, σχεδόν παραισθησιακή πραγματικότητα όπου ο ήρωας βιώνει μια παράξενη εμπειρία – μια «απόδραση του αιχμαλώτου», όπως την περιέγραψε ο ίδιος ο Merritt, εμπνευσμένος εν μέρει από τον Tolkien. Ο τίτλος αναφέρεται σε τρεις στίχους παλαιάς γαλλικής ποίησης, που λειτουργούν ως το κλειδί για μια μεταφυσική εμπειρία, όπου ο χρόνος και ο χώρος καταρρέουν. Ο ήρωας, μέσω αυτών των στίχων, μεταφέρεται νοερά σε έναν κόσμο…

Τίτλος πρωτότυπου: Olaf Stapledon "The Seed and the Flower" (1916) Το «The Seed and the Flower» είναι ένα πρώιμο διήγημα επιστημονικής φαντασίας του Olaf Stapledon, γραμμένο το 1916, πολύ πριν από τα έργα που τον καθιέρωσαν, όπως το «Last and First Men» (1930) και το «Star Maker» (1937). Πρόκειται για ένα σύντομο κείμενο, μόλις λίγων σελίδων, που λειτουργεί περισσότερο ως φιλοσοφικός στοχασμός παρά ως αφήγηση με πλοκή με την παραδοσιακή έννοια. Η ανάλυση του έργου αποκαλύπτει έναν συγγραφέα που βρίσκεται στο μεταίχμιο μεταξύ της εδουαρδιανής αλληγορίας και του μελλοντικού κοσμικού στοχασμού του. Το διήγημα, όπως υποδηλώνει ο τίτλος, χρησιμοποιεί τη μεταφορά του σπόρου και του άνθους για να διερευνήσει τη σχέση μεταξύ δημιουργίας και εξέλιξης, φύσης και πνεύματος. Ο Stapledon βαθιά επηρεασμένος από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, χρησιμοποιεί αυτό το μικρό κείμενο για να θέσει ερωτήματα που θα τον απασχολούσαν σε όλη του την καριέρα: Ποια είναι η θέση της ανθρωπότητας στο σύμπαν; Πώς συνδυάζεται η επιστημονική…

Τίτλος πρωτότυπου: Vernon Lee (Violet Paget) "Dionea" (1890) Διήγημα από τη συλλογή "Hauntings - Fantastic Stories" Το «Dionea» της Vernon Lee (ψευδώνυμο της Violet Paget) αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα της γοτθικής λογοτεχνίας του τέλους του 19ου αιώνα, όπου το υπερφυσικό λειτουργεί ως όχημα για φιλοσοφικούς και αισθητικούς στοχασμούς. Η ιστορία πρωτοδημοσιεύτηκε το 1890 στη συλλογή Hauntings: Fantastic Stories, η οποία περιλάμβανε επίσης τα «Amour Dure», «Oke of Okehurst» και «A Wicked Voice». Το κεντρικό ενδιαφέρον του «Dionea» έγκειται στην εμβάθυνση στη σύγκρουση μεταξύ παγανιστικού και χριστιανικού συμβολισμού, καθώς και στη διερεύνηση της γυναικείας ταυτότητας και επιθυμίας. Η ομώνυμη ηρωίδα, ένα μυστηριώδες κορίτσι που ξεβράζεται στην ακτή ενός ιταλικού χωριού, φέρει χαρακτηριστικά που παραπέμπουν ταυτόχρονα στην Αφροδίτη και στον Άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης. Η συμβολική της σύνδεση με τα λευκά περιστέρια λειτουργεί ως συνεκδοχική ταύτιση και με τις δύο παραδόσεις, αποκαλύπτοντας πώς…

Τίτλος πρωτότυπου: M. R. James "The Mezzotint" (1904) Το «The Mezzotint» αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα της τέχνης του «antiquarian ghost story» και παραμένει, περισσότερο από έναν αιώνα μετά την πρώτη του δημοσίευση, μια από τις πιο μελετημένες ιστορίες φαντασμάτων της αγγλικής λογοτεχνίας. Η ανάλυσή του αποκαλύπτει ένα πολυεπίπεδο κείμενο όπου η τεχνική της αφήγησης, η θεματική της εμμονής και η χρήση του αντικειμένου ως φορέα του υπερφυσικού συνθέτουν ένα έργο πυκνό σε νοήματα, αλλά και ανοιχτό σε διαρκώς νέες ερμηνείες. Η ιστορία συμπεριλήφθηκε στη συλλογή Ghost Stories of an Antiquary (1904), την πρώτη συλλογή διηγημάτων του James, που εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Edward Arnold στο Λονδίνο. Πρόκειται για έναν τόμο οκτώ ιστοριών, ορισμένες από τις οποίες είχαν πρωτοδημοσιευτεί σε περιοδικά πριν από τη συλλογή τους σε βιβλίο. Το «The Mezzotint» είναι το τρίτο κατά σειρά διήγημα της συλλογής και, όπως σημειώνεται, «συχνά ανθολογείται» και θεωρείται «ένα από τα πιο άρτια κατασκευασμένα…

Τίτλος πρωτότυπου: A. Hyatt Verrill "The Ultra Elixir of Youth" (1927) Το «The Ultra-Elixir of Youth» αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα της πρώιμης αμερικανικής επιστημονικής φαντασίας, όπου η επιστημονική υπόθεση λειτουργεί ως καταλύτης για μια ιστορία τρόμου και ηθικής κατάπτωσης. Το διήγημα, που πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Amazing Stories το 1927, διερευνά τις καταστροφικές συνέπειες της αναζήτησης της αιώνιας νιότης μέσω της βιολογίας. Ο Verrill, γνωστός περισσότερο ως ζωολόγος και εξερευνητής παρά ως συγγραφέας μυθοπλασίας, εμφυσά στο κείμενο μια αίσθηση επιστημονικής αυθεντίας που ενισχύει την αφηγηματική του πειθώ. Η κεντρική ιδέα του έργου βασίζεται στην ανακάλυψη ενός αερίου που λειτουργεί ως «Ultra-Elixir», υπερβαίνοντας κάθε προσδοκία των επιστημόνων. Αυτό που διακρίνει το διήγημα είναι η τραγική ειρωνεία της επίτευξης του αδύνατου: αντί για παρατεταμένη νιότη, το ελιξίριο προκαλεί ριζική ανανέωση, μετατρέποντας τους ενήλικες σε βρέφη, παγιδεύοντας το ώριμο μυαλό τους σε ένα ανήμπορο σώμα. Ο…

Τίτλος πρωτότυπου: J. Sheridan Le Fanu "The Child That Went with the Fairies" (1870) Το διήγημα "The Child that Went with the Fairies" του Joseph Sheridan Le Fanu αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα της γοτθικής φαντασίας του, το οποίο όμως ξεφεύγει από τα συμβατικά όρια του είδους, εστιάζοντας λιγότερο στον τρόμο και περισσότερο σε ένα βαθιά ανθρώπινο, τραγικό δράμα απώλειας. Η δύναμή του δεν βρίσκεται σε ένα υπερφυσικό γεγονός, αλλά στις ψυχολογικές και κοινωνικές του προεκτάσεις. Το έργο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά ανώνυμα στο περιοδικό All the Year Round του Charles Dickens στις 5 Φεβρουαρίου 1870. Η ανωνυμία ήταν συνηθισμένη πρακτική για διηγήματα σε περιοδικά της εποχής. Αργότερα, συμπεριλήφθηκε σε συλλογές όπως το Madam Crowl's Ghost and other Tales of Mystery (1923), σε επιμέλεια του M.R. James, γεγονός που καταδεικνύει την εκτίμηση του έργου από έναν άλλο σημαντικό συγγραφέα του φανταστικού. Η έκδοσή του τοποθετείται στη μέση της καριέρας του Λε Φάνου, λίγο πριν τη συγγραφή του αριστουργήματός του,…

Τίτλος πρωτότυπου: Clemence Housman "The Were-Wolf" (1884) Η Clemence Housman (1861-1955) υπήρξε μια πολυσχιδής προσωπικότητα της βικτωριανής εποχής: αδερφή του ποιητή A.E. Housman, ξυλογράφος, σουφραζέτα και συγγραφέας. Η νουβέλα της The Were-Wolf αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα, αν και παραγνωρισμένα, γοτθικά έργα του fin de siècle, το οποίο υπερβαίνει το απλό τρομακτικό αφήγημα για να λειτουργήσει ως ένα πολυεπίπεδο σχόλιο πάνω στις κοινωνικές και σεξουαλικές ανησυχίες της εποχής του. Η αφετηρία του The Were-Wolf είναι ασυνήθιστη: η Housman το έγραψε το 1884 για να διασκεδάσει τις συμμαθήτριές της στην τάξη ξυλογραφίας στο City and Guilds South London Technical Art School. Η πρώτη του δημοσίευση έγινε στο χριστουγεννιάτικο τεύχος του Δεκεμβρίου 1890 του περιοδικού Atalanta, με εικονογράφηση από τον Everard Hopkins. Η επιτυχία του οδήγησε στην κυκλοφορία του σε βιβλίο το 1896 από τον εκδοτικό οίκο The Bodley Head του John Lane, σε μια πολυτελή έκδοση που αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της αισθητικής…

Τίτλος πρωτότυπου: Ryūnosuke Akutagawa (芥川 龍之介) "The Hell Screen (地獄変, Jigokuhen)" (1918) Το διήγημα «Το Παραβάν της Κόλασης» (Jigokuhen) αποτελεί μια από τις πιο σκοτεινές και πολυεπίπεδες εξερευνήσεις της σχέσης τέχνης, εξουσίας και ηθικής στην ιαπωνική λογοτεχνία. Βασισμένο στο μεσαιωνικό χρονικό Uji Shūi Monogatari, το έργο υπερβαίνει την απλή ανατροφοδότηση ενός παλαιού μύθου, μετατρεπόμενo σε ένα σύγχρονο ψυχολογικό δράμα για τα όρια της καλλιτεχνικής εμμονής. Ο πυρήνας του διηγήματος είναι η τραγική σύγκρουση μεταξύ του ζωγράφου Γιοσιχίντε και του άρχοντα Χορικάουα. Ο Γιοσιχίντε, ένας δύστροπος και άσχημος γέροντας, είναι ένας καλλιτέχνης του «ρεαλισμού»: αρνείται να ζωγραφίσει οτιδήποτε δεν έχει δει με τα μάτια του. Αυτή η δέσμευση στην αλήθεια της παρατήρησης τον οδηγεί σε μια σαδιστική συμπεριφορά προς τους μαθητές του, τους οποίους βασανίζει για να μελετήσει την έκφραση του πόνου. Ωστόσο, το διήγημα δεν είναι μια απλή ιστορία για έναν σκληρό καλλιτέχνη. Η κριτική του Ακουταγκάουα είναι βαθύτερη. Ο…

Τίτλος πρωτότυπου: Lafcadio Hearn "The Legend of Tchi-Niu" (1885) Το "The Legend of Tchi-Niu" του Lafcadio Hearn αποτελεί μια συναρπαστική περίπτωση διαπολιτισμικής αφήγησης, όπου ο συγγραφέας επιχειρεί να αναπλάσει ένα κινεζικό λαϊκό μοτίβο μέσα από το πρίσμα της δικής του ψυχοσύνθεσης. Η ιστορία, που δημοσιεύτηκε αρχικά στο Harper's Bazaar το 1885 και συμπεριλήφθηκε στη συλλογή Some Chinese Ghosts το 1887, βασίζεται σε δύο κύριες πηγές: μια γαλλική μετάφραση του ταοϊστικού κειμένου Ταϊσάνγκ Γκανγίνγκ Πιέν και την αγγλική μετάφραση της συλλογής «Αλλόκοτες Ιστορίες από το Σπουδαστήριο του Λιάο» του Που Σονγκλίνγκ από τον Herbert Giles. Αυτή η διπλή επιρροή δημιουργεί ένα αφηγηματικό παλίμψηστο, όπου η απλή ηθική διδαχή του πρωτότυπου συναντά τη γοτθική ευαισθησία του Hearn. Στον πυρήνα της αφήγησης βρίσκεται η κινεζική αρετή της ευσέβειας του υιού, που ενσαρκώνεται από τον πρωταγωνιστή Tong-yong. Ο Tong-yong, ένα ορφανό παιδί, πουλά τον εαυτό του στη δουλεία για να εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή ταφή για τον…

Τίτλος πρωτότυπου: Gustavo Adolfo Bécquer "Los Ojos Verdes" (1861) Ο Γουστάβο Αδόλφο Μπεκέρ (1836-1870) αποτελεί μια κορυφαία μορφή του ισπανικού Ρομαντισμού. Γεννημένος στη Σεβίλλη, υιοθέτησε το δεύτερο επώνυμο της οικογένειάς του, φλαμανδικής καταγωγής, ως λογοτεχνικό ψευδώνυμο. Ποιητής, διηγηματογράφος και κριτικός, υπήρξε ένας δημιουργός που έζησε μια σύντομη και ταραγμένη ζωή, σημαδεμένη από οικονομικές δυσκολίες και ασθένειες, με τη φήμη του να έρχεται κυρίως μετά τον θάνατό του. Η κληρονομιά του εδράζεται σε δύο θεμελιώδη έργα: τις «Rimas» (Ρίμες) και τις «Leyendas» (Θρύλοι). Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Leyenda «Los Ojos Verdes» δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1861 και στη συνέχεια ενσωματώθηκε στη συλλογή «Rimas y Leyendas». Η αφήγηση ξεκινά με έναν αινιγματικό πρόλογο, όπου ο ίδιος ο συγγραφέας ομολογεί ότι κάποια ακαθόριστα πράσινα μάτια, χαραγμένα στη μνήμη του, τον ωθούν να γράψει αυτή την ιστορία. Αυτή η εισαγωγή θέτει τον υποκειμενικό και ονειρικό τόνο που χαρακτηρίζει το έργο. Το κύριο…

Τίτλος πρωτότυπου: George MacDonald "The Gray Wolf" (1864) Το έργο "The Gray Wolf" του George MacDonald είναι ένα διήγημα το οποίο, λόγω της επιρροής του, συμπεριλήφθηκε σε πολλές ανθολογίες μετά τον θάνατο του συγγραφέα. Η αφήγηση τοποθετείται στα απόκρημνα νησιά Σέτλαντ, όπου ένας νεαρός Άγγλος φοιτητής παγιδεύεται από μια καταιγίδα. Εκεί, συναντά μια ηλικιωμένη γυναίκα και την κόρη της, της οποίας η ομορφιά συνοδεύεται από μια κατάρα που συνδέεται με έναν λύκο. Η ιστορία δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1905 ως μέρος της συλλογής The Gray Wolf από τον εκδοτικό οίκο Chatto & Windus. Ωστόσο, η ευρύτερη αναγνώριση του έργου ήρθε μεταθανάτια. Τη δεκαετία του 1980, ο εκδοτικός οίκος Wm. B. Eerdmans Publishing Co. εξέδωσε μια συλλογή με τίτλο The Gray Wolf and Other Fantasy Stories, σε επιμέλεια του Glenn Sadler. Αυτή η έκδοση του 1980 περιλαμβάνει το ομώνυμο διήγημα μαζί με άλλα έργα του MacDonald, όπως The Cruel Painter, The Broken Swords και Birth, Dreaming, Death, και θεωρείται η πιο γνωστή σύγχρονη…

Τίτλος πρωτότυπου: Iginio Ugo Tarchetti "La Fortuna del Capitano Gubart" (1865) Το διήγημα La fortuna del capitano Gubart αποτελεί ένα χαρακτηριστικό και πολυεπίπεδο έργο του Iginio Ugo Tarchetti, το οποίο συνδυάζει την κοινωνική κριτική με το φανταστικό στοιχείο, εντάσσοντας τον συγγραφέα στο λογοτεχνικό κίνημα της Scapigliatura. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 4 Μαΐου 1865 στο περιοδικό «Giornale per tutti». Παρόλο που απουσιάζει από την πρώτη έκδοση της συλλογής Racconti fantastici (1869), αργότερα ενσωματώθηκε σε αυτήν, καθώς και σε άλλες συλλογές όπως τα Tutte le opere. Ο Gubart είναι ένας φτωχός άνδρας που αδυνατεί να συντηρήσει την οικογένειά του. Αντί να εργαστεί, επιλέγει να παίζει βιολί, ένα όργανο για το οποίο δεν έχει κανένα ταλέντο. Η ζωή του αλλάζει ριζικά όταν, λόγω μιας σειράς αλλεπάλληλων συμπτώσεων, μια επιστολή από τον βασιλιά παραδίδεται σε εκείνον κατά λάθος. Το περιεχόμενό της τον διορίζει λοχαγό, μια θέση που δεν του αναλογεί. Ο βασιλιάς, για να αποφύψει την παραδοχή του λάθους του,…

Τίτλος πρωτότυπου: Ambrose Bierce "The City of the Gone Away" (1888) Ο Ambrose Gwinnett Bierce (1842–1913/1914;) υπήρξε Αμερικανός συγγραφέας, δημοσιογράφος, σατιρικός και βετεράνος του Εμφυλίου Πολέμου. Το έργο του χαρακτηρίζεται από κυνισμό, κοφτερή ειρωνεία και μια σκοτεινή, πικρή ματιά στην ανθρώπινη φύση. Η μυστηριώδης εξαφάνισή του στο Μεξικό το 1913 πρόσθεσε έναν ακόμη θρύλο γύρω από το όνομά του. Το διήγημα "The City of the Gone Away" πρωτοδημοσιεύτηκε με τον τίτλο "The Gone Away: A Tale of Medical Science and Commercial Thrift" στην εφημερίδα San Francisco Examiner στις 2 Δεκεμβρίου 1888. Ο αφηγητής, γιος «φτωχών αλλά τίμιων γονιών», αποκαλύπτει πως ως τα είκοσι τρία του χρόνια αγνοούσε «τις δυνατότητες ευτυχίας που κρύβει το νόμισμα του άλλου». Φτάνοντας σε μια μεγάλη παραθαλάσσια πόλη, εγκαθίσταται ως γιατρός χωρίς να έχει καμιά γνώση ιατρικής. Αποκτά πλαστό δίπλωμα και δημιουργεί ένα ολόκληρο «οικοσύστημα» θανάτου: ιατρείο, γραφείο τελετών, νεκροταφείο, μαρμαρογλυφείο και ανθοπωλείο. Η επιχείρηση…

Τίτλος πρωτότυπου: H. H. Munro (Saki) "The Achievement of the Cat" (1924) Το σύντομο δοκίμιο «The Achievement of the Cat» δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1924 στη συλλογή δοκιμίων και διηγημάτων του Saki με τίτλο «The Square Egg and Other Sketches». Η έκδοση αυτή κυκλοφόρησε μετά τον θάνατο του συγγραφέα το 1916. Στη συνέχεια, το κείμενο έχει συμπεριληφθεί σε πολλές ανθολογίες και συλλογές, όπως για παράδειγμα στη σύγχρονη έκδοση «Saki's Cats» (π.χ. από τις εκδόσεις Renard Press το 2022), που συγκεντρώνει τις ιστορίες του Saki που σχετίζονται με γάτες. Το «The Achievement of the Cat» δεν είναι μια αφηγηματική ιστορία με πλοκή και χαρακτήρες, αλλά ένα σύντομο, πυκνό δοκίμιο που εξυμνεί την ανεξαρτησία και το θάρρος της γάτας. Το «επίτευγμα» στο οποίο αναφέρεται ο τίτλος είναι η ικανότητα της γάτας να παραμένει αδάμαστη και αυτάρκης, παρά την προσπάθεια του ανθρώπου να την εξημερώσει και να την εντάξει στο δικό του κόσμο. Ο Saki ξεκινά το δοκίμιό του τοποθετώντας τη γάτα σε ιστορικό και πολιτισμικό πλαίσιο:…

Τίτλος πρωτότυπου: H. H. Munro (Saki) "The Image of the Lost Soul" (1891) Το σύντομο διήγημα "The Image of the Lost Soul" γράφτηκε το 1891, αλλά δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στη συλλογή "The Toys of Peace, and Other Papers" το 1919. Η έκδοση πραγματοποιήθηκε από τον εκδοτικό οίκο John Lane, The Bodley Head. Αξίζει να σημειωθεί πως ο Saki είχε ήδη πεθάνει στο πεδίο της μάχης το 1916, επομένως η συλλογή αυτή είναι μεταθανάτια. Η ιστορία έχει συμπεριληφθεί σε πολλές μεταγενέστερες ανθολογίες, όπως το "Incredible Tales" (1966) και τις "Complete Works of Saki" (1976). Το διήγημα είναι μια αλληγορία για τη μοναξιά και την παρηγοριά που μπορεί να βρει κανείς σε μια απροσδόκητη σύνδεση. Τόσο το άγαλμα, μια "χαμένη ψυχή" απορριμμένη από την εκκλησιαστική ιεραρχία, όσο και το πουλί, ένας εξόριστος περιπλανώμενος, είναι πλάσματα περιθωριοποιημένα. Η σύνδεσή τους είναι σιωπηλή, βαθιά και αμοιβαία επωφελής, μια σχέση που βασίζεται στην κατανόηση του πόνου του άλλου. Ο Saki ασκεί έντονη κριτική στις μικρότητες και τη…

Μέρος 4ο από 4 - Κεφάλαια 13-20 Τίτλος πρωτότυπου: F. Marion Crawford "Arethusa" (1907) Ο Francis Marion Crawford (1854–1909) ήταν Αμερικανός μυθιστοριογράφος, διάσημος για τις ζωντανές απεικονίσεις χαρακτήρων και τοπίων, ιδιαίτερα της Ιταλίας που αγάπησε. Γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου 1854 στο Bagni di Lucca της Τοσκάνης. Ήταν ο μοναχογιός του Αμερικανού γλύπτη Thomas Crawford και της Louisa Cutler Ward· ανιψιός της ποιήτριας Julia Ward Howe, που έγραψε τον «Ύμνο της Μάχης της Δημοκρατίας». Σε νεαρή ηλικία ασπάστηκε τον Καθολικισμό. Μεγάλωσε στη Ρώμη και σπούδασε σε κολέγια της Αμερικής, της Αγγλίας και της Γερμανίας (St. Paul's School, Cambridge, Χαϊδελβέργη), ενώ ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης με μαθήματα σανσκριτικής και συγκριτικής φιλολογίας. Το 1879 πήγε στην Ινδία, όπου σπούδασε σανσκριτικά και εργάστηκε ως συντάκτης στην εφημερίδα The Indian Herald στο Αλλαχαμπάντ. Επιστρέφοντας στην Αμερική το 1881, συνέχισε σανσκριτικά στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Για τέσσερα χρόνια εργάστηκε…

Μέρος 3ο από 4 - Κεφάλαια 9-12 Τίτλος πρωτότυπου: F. Marion Crawford "Arethusa" (1907) Το 1376, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία βρισκόταν σε τροχιά οριστικής παρακμής, σπαρασσόμενη από εσωτερικές έριδες. Την περίοδο εκείνη βρισκόταν σε εξέλιξη ο Βυζαντινός Εμφύλιος Πόλεμος (1373-1379), μια σύγκρουση μεταξύ του αυτοκράτορα Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγου και του γιου του, Ανδρόνικου Δ΄. Το 1376, ο Ανδρόνικος Δ΄, με τη βοήθεια των Γενουατών, κατάφερε να ανατρέψει και να φυλακίσει τον πατέρα του, ανακηρυσσόμενος αυτοκράτορας. Ο εμφύλιος αυτός ήταν ιδιαίτερα καταστροφικός γιατί εξελίχθηκε σε οθωμανικό εμφύλιο πόλεμο, όταν ο Σαβτσί Μπέης, γιος του Οθωμανού σουλτάνου Μουράτ Α΄, ενώθηκε με τον Ανδρόνικο σε κοινή εξέγερση εναντίον των πατέρων τους. Οι συνέπειες ήταν ολέθριες: η αυτοκρατορία έγινε υποτελής στους Οθωμανούς και εξασθένισε περαιτέρω, έχοντας ήδη υποστεί αρκετούς καταστροφικούς εμφύλιους πολέμους στις αρχές του αιώνα. Ο Ιωάννης Ε΄, που είχε ακολουθήσει φιλοδυτική πολιτική, είχε φτάσει στο σημείο να πουλήσει τη νήσο…

Μέρος 2ο από 4 - Κεφάλαια 6-8 Τίτλος πρωτότυπου: F. Marion Crawford "Arethusa" (1907) Το μυθιστόρημα τοποθετείται χρονικά στο 1376, στην Κωνσταντινούπολη, μια πόλη που αποτελούσε το κέντρο του γνωστού τότε κόσμου. Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία βρισκόταν σε βαθιά παρακμή, πολιορκούμενη από τους Οθωμανούς και σπαρασσόμενη από εσωτερικές έριδες για τον θρόνο. Την περίοδο εκείνη, ο αυτοκράτορας Ιωάννης Ε΄ Παλαιολόγος προσπαθούσε μάταια να συγκρατήσει ένα κραταιό αλλά ταλαιπωρημένο κράτος. Μέσα σε αυτό το ρευστό σκηνικό, την πόλη μοιράζονταν δύο αντίπαλες ιταλικές ναυτικές υπερδυνάμεις: οι Βενετοί και οι Γενοβέζοι. Η μεταξύ τους έχθρα ήταν τόσο βαθιά όσο και η θάλασσα που τις ένωνε. Οι Γενοβέζοι κατοικούσαν στο Πέραν, στην απέναντι όχθη του Κεράτιου Κόλπου, ενώ οι Βενετοί είχαν εγκατασταθεί μέσα στην ίδια την παλιά πόλη. Η αντιπαλότητά τους δεν ήταν απλώς πολιτική ή εμπορική — ήταν σχεδόν βιολογική αποστροφή. Όπως περιγράφει ο συγγραφέας, «η θέα ενός Γενοβέζικου προσώπου, ο ήχος της Γενοβέζικης διαλέκτου, η μυρωδιά…

Μέρος 1ο από 4 - Κεφάλαια 1-5 Τίτλος πρωτότυπου: F. Marion Crawford "Arethusa" (1907) Ο Francis Marion Crawford (1854–1909) ήταν Αμερικανός μυθιστοριογράφος, διάσημος για τις ζωντανές απεικονίσεις χαρακτήρων και τοπίων. Γεννήθηκε στο Bagni di Lucca της Ιταλίας, γιος του Αμερικανού γλύπτη Thomas Crawford και ανιψιός της ποιήτριας Julia Ward Howe, που έγραψε τον «Ύμνο της Μάχης της Δημοκρατίας». Πέρασε τα νεανικά του χρόνια στη Ρώμη και σπούδασε σε κολέγια της Αμερικής, της Αγγλίας και της Γερμανίας, ενώ ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης με μαθήματα σανσκριτικής και συγκριτικής φιλολογίας. Στα νεανικά του χρόνια ασπάστηκε τον Καθολικισμό. Πριν καθιερωθεί ως συγγραφέας, εργάστηκε ως δημοσιογράφος και κριτικός, ενώ έζησε τέσσερα χρόνια στις Ανατολικές Ινδίες. Η επιτυχία του ήρθε το 1882 με το μυθιστόρημα Mr. Isaacs, και ακολούθησαν περίπου σαράντα μυθιστορήματα που γνώρισαν μεγάλη εμπορική απήχηση. Εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ιταλία το 1884, κοντά στο Σορέντο. Τα καλύτερα έργα του…

Τίτλος πρωτότυπου: Arthur Machen "The Novel of the Black Seal" (1895) Το "The Novel of the Black Seal" του Άρθουρ Μάχεν αποτελεί θεμελιώδες κείμενο της Παράξενης Λογοτεχνίας. Η αφηγηματική του δεινότητα και η θεματική του βαρύτητα το έχουν καταστήσει όχι απλώς ένα αριστούργημα της εποχής του, αλλά και έναν προάγγελο ολόκληρων υποειδών του φανταστικού. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι το έργο δεν κυκλοφόρησε ποτέ ως αυτόνομο διήγημα. Πρωτοδημοσιεύτηκε το 1895 ως ένα από τα διηγήματα-ένθετα της νουβέλας-πλαίσιο The Three Impostors (Οι Τρεις Απατεώνες). Η σχέση του με το ευρύτερο έργο είναι κρίσιμη για την κατανόησή του: η αφηγήτριά του, Μις Λάλι, δεν είναι μια αξιόπιστη φωνή, αλλά μια από τις περσόνες που υιοθετεί ένας από τους ομώνυμους απατεώνες. Αυτή η αφηγηματική αβεβαιότητα προσθέτει ένα επιπλέον επίπεδο μετα-μυθοπλαστικής αγωνίας. Το διήγημα διακρίνεται για την πυκνή, υποβλητική του ατμόσφαιρα και τις τρομακτικές του εικόνες. Ωστόσο, το πραγματικό του βάθος έγκειται στην κριτική του: Κριτική στον…

Τίτλος πρωτότυπου: Edgar Rice Burroughs "The Warlord of Mars" (1913) Το The Warlord of Mars είναι η τρίτη νουβέλα της σειράς Barsoom του Edgar Rice Burroughs, γνωστής και ως σειρά John Carter of Mars. Ο Burroughs ξεκίνησε τη συγγραφή του τον Ιούνιο του 1913, περνώντας από πέντε διαφορετικούς τίτλους εργασίας — Yellow Men of Barsoom, The Fighting Prince of Mars, Across Savage Mars, The Prince of Helium και The War Lord of Mars — προτού καταλήξει στον οριστικό. Η ιστορία πρωτοδημοσιεύτηκε σε τέσσερα μέρη στο περιοδικό All-Story Magazine στα τεύχη Δεκεμβρίου 1913 – Μαρτίου 1914. Η πρώτη έκδοση σε βιβλίο πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1919 από τον εκδοτικό οίκο A. C. McClurg & Co. του Σικάγο, σε έναν τόμο 296 σελίδων με εξώφυλλο του J. Allen St. John. Ως προς τη θέση του στη σειρά Barsoom, το έργο αποτελεί την κατάληξη της αρχικής τριλογίας της σειράς — της λεγόμενης «τριλογίας του John Carter». Η αφήγηση ξεκινά ακριβώς από το σημείο όπου τελειώνει το The Gods of Mars, με τον John Carter να προσπαθεί να…

Τίτλος πρωτότυπου: Algernon Blackwood "Secret Worship" (1908) Το διήγημα Secret Worship του Άλτζερνον Μπλάκγουντ, που πρωτοεκδόθηκε το 1908 στη συλλογή John Silence, Physician Extraordinary, αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα της τέχνης του στην ύφανση ψυχολογικού τρόμου. Πρόκειται για μια νουβελέτα που, αν και ανήκει στον κύκλο με τον υπερφυσικό ντετέκτιβ Τζον Σάιλενς, ξεφεύγει από τα συμβατικά όρια του είδους, εμβαθύνοντας σε υπαρξιακούς και ηθικούς τρόμους. Η ιστορία, εμπνευσμένη από την προσωπική του εμπειρία με την Αδελφότητα των Μοραβιανών στη Γερμανία, λειτουργεί ως μια παραβολή για την προδοσία της ίδιας της μνήμης και την ανατροπή του οικείου σε ανοίκειο. Η κεντρική δύναμη του διηγήματος έγκειται στην υπονόμευση της νοσταλγίας. Ο ήρωας, Χάρις, επιστρέφει στο ορεινό γερμανικό σχολείο της νιότης του, ένα μέρος που η μνήμη του έχει εξιδανικεύσει. Αυτή η επιστροφή, όμως, δεν είναι μια αθώα αναδρομή, αλλά μια κατάδυση σε ένα παρελθόν που αποδεικνύεται θεμελιωδώς διεφθαρμένο. Το σχολείο, μια…

2025 Μέσα από πινελιές που δεν αντιστοιχούν σε κανένα αναγνωρίσιμο νόημα, ανασυνθέτουν όμως την κίνησή του, όπως η πινελιά του ζωγράφου που δεν αντιστοιχεί ούτε μορφικά, ούτε χρωματικά, ούτε με κανένα άλλο τρόπο σε μια αναγνωρίσιμη εικόνα ή μέρος της, αλλά, μέσα από τις περιδινήσεις της, ανασυνθέτει απρόσμενα και ακατανόητα την εικόνα, έτσι μέσα από γκριμάτσες, εξαρτημένα αντανακλαστικά, απρόσμενες καταλήξεις, αναφωνήματα και αποσιωπήσεις, η πεζογραφία αυτή του Κωνσταντίνου Παπαργύρη αναπαράγει έναν κόσμο οριακά αναγνωρίσιμο επειδή θέλει να δείξει όχι αυτόν, αλλά τις διεργασίες που προετοιμάζουν το νόημα. (Χρήστος Μαρσέλλος, από τον πρόλογο της έκδοσης) O ποιητής - ζωγράφος Κωνσταντίνος Παπαργύρης γεννήθηκε στη Λάρισα το 1976. Πήρε τα πρώτα μαθήματα σχεδίου δίπλα στον γλύπτη Χρήστο Μακρόπουλο. Σπούδασε Ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας (1997-2001), δύο χρόνια μετά το residency στη Σχολή Καλών Τεχνών της Lecce (Νότια Ιταλία). Παρακολούθησε σεμινάρια σκηνογραφίας στο εργαστήριο της Μαρίας…

Τίτλος πρωτότυπου: Ernst Theodor Amadeus Hoffmann "Rat Krespel" (1818) Γραμμένο το 1818 και ενταγμένο στη συλλογή Die Serapions-Brüder το 1819, το διήγημα "Το βιολί της Κρεμόνας" (Rat Krespel - ο Σύμβουλος Κρέσπελ) υπερβαίνει το τυπικό γοτθικό αφήγημα τρόμου, εξελισσόμενο σε μια οξυδερκή φιλοσοφική πραγματεία πάνω στην τραγική ασυμβατότητα τέχνης και ζωής. Η κεντρική καινοτομία του διηγήματος έγκειται στη δημιουργία ενός «αντικειμενικού αντανακλαστικού»: το βιολί και η φωνή της Αντωνίας δεν είναι απλώς σύμβολα της τέχνης, αλλά υπαρξιακά δοχεία που εγκλωβίζουν μια υπερβατική, σχεδόν δαιμονική ουσία. Ο Χόφμαν αρνείται να εξιδανικεύσει τη μουσική. Αντιθέτως, την παρουσιάζει ως μια αυτόνομη οντότητα που, μόλις φτάσει στο απόλυτο κάλλος, καθίσταται θανάσιμη. Ο Κρέσπελ δεν απομονώνει την κόρη του από τυραννία, αλλά από επίγνωση ότι η Τέχνη, στην πιο αγνή της μορφή, απαιτεί ολοκληρωτική θυσία – και η θυσία αυτή είναι το σώμα και η ψυχή του καλλιτέχνη. Σε αντίθεση με τον ρομαντικό ιδεαλισμό που βλέπει τη μουσική ως…

Τίτλος πρωτότυπου: Robert E. Howard "The Frost-Giant's Daughter" (1932) Το διήγημα The Frost-Giant's Daughter του Robert E. Howard είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση μέσα στο corpus των ιστοριών του Κόναν, τόσο για την ποιητική του γραφή όσο και για την ταραχώδη ιστορία έκδοσής του. Πρόκειται για ένα έργο που λειτουργεί ως ένας πρωτόγονος μύθος, εξερευνώντας τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και εφιάλτη, όπου η σωματική δύναμη συγκρούεται με την απόκοσμη ομορφιά και την θεϊκή παρέμβαση. Η πορεία του διηγήματος προς το κοινό είναι εξίσου συναρπαστική με την πλοκή του. Γραμμένο το 1932, το έργο απορρίφθηκε αρχικά από τον εκδότη του Weird Tales, πιθανότατα λόγω του έντονου, πρωτόγονου περιεχομένου του. Για να το δημοσιεύσει ο Howard προχώρησε σε μια αναθεώρηση: μετονόμασε τον πρωταγωνιστή από Κόναν σε "Amra of Akbitana" και άλλαξε τον τίτλο σε The Gods of the North. Σε αυτή τη μορφή, το διήγημα κυκλοφόρησε τελικά στο περιοδικό The Fantasy Fan τον Μάρτιο του 1934. Η αρχική, αυθεντική εκδοχή με τον Κόναν παρέμεινε…

Τίτλος πρωτότυπου: Rudyard Kipling "The Children Of The Zodiac" (1891) Το διήγημα «The Children of the Zodiac» του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ είναι ένα από τα πιο αινιγματικά και παραμελημένα έργα του, αλλά και θεμελιώδες για την κατανόηση της κοσμοθεωρίας του. Πρόκειται για ένα αλληγορικό μύθο που αποφεύγει την εύκολη κατηγοριοποίηση, αντλώντας στοιχεία από τον μύθο, την παραβολή και την αλληγορία και λειτουργεί ως ένα είδος καλλιτεχνικής και φιλοσοφικής κορύφωσης. Ο Κίπλινγκ δημιουργεί έναν πρωτότυπο μύθο, επαναπροσδιορίζοντας τον ζωδιακό κύκλο. Τα ζώδια χωρίζονται σε δύο αντιμαχόμενες ομάδες: «Τα Παιδιά» (Children): Ο Κριός, ο Ταύρος, ο Λέων, οι Δίδυμοι και το Κορίτσι. Είναι αθάνατες θεότητες κατώτερης βαθμίδας που εξορίζονται στη γη, υποκύπτοντας στη θνητότητα. «Οι Οίκοι» (Houses): Ο Σκορπιός, ο Ζυγός, ο Καρκίνος, οι Ιχθύες, ο Αιγόκερως και ο Υδροχόος. Είναι οι αμείλικτοι εκτελεστές της Μοίρας, που κυνηγούν και σκοτώνουν τα Παιδιά. Αυτή η διάταξη, σε συνδυασμό με την πτώση των Παιδιών από την αθανασία,…

Τίτλος πρωτότυπου: Robert W. Chambers "Passer" (1897) Το διήγημα Passeur αποτελεί ένα χαρακτηριστικό δείγμα της πρώιμης φάσης του Robert W. Chambers, μια μεταβατική περίοδο όπου ο ρομαντισμός και το μελαγχολικό, υπερφυσικό στοιχείο αρχίζουν να συνυφαίνονται σε μια ατμοσφαιρική αφήγηση. Ο Robert William Chambers (1865-1933) ήταν Αμερικανός καλλιτέχνης και συγγραφέας. Είναι γνωστός κυρίως για τη συλλογή διηγημάτων The King in Yellow (1895), η οποία άσκησε τεράστια επιρροή στο είδος του φανταστικού και της φρίκης. Το Passeur πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό The English Illustrated Magazine τον Οκτώβριο του 1897 και συμπεριλήφθηκε στην επόμενη συλλογή του, The Mystery of Choice (1897), ένα έργο που, αν και λιγότερο διάσημο, θεωρείται εξίσου σημαντικό για την ανάπτυξη του ύφους του. Οι ιστορίες της συλλογής, συμπεριλαμβανομένου του Passeur, είναι ως επί το πλείστον τοποθετημένες στη Βρετάνη της Γαλλίας, μια περιοχή που γοήτευε τον Chambers και του πρόσφερε ένα πλούσιο σκηνικό λαϊκών παραδόσεων και μυστηρίου. Η…

Τίτλος πρωτότυπου: Jack London "The Iron Heel" (1908) Κεφάλαια: 00:00:05 - Ι. Ο Αετός μου 00:38:25 - II. Προκλήσεις 01:15:38 - III. Το χέρι του Τζάκσον 01:43:49 - IV. Σκλάβοι της Μηχανής 02:04:48 - V. Οι Φιλομαθείς 02:56:51 - VI. Προαγγελίες 03:15:53 - VII. Το Όραμα του Επισκόπου 03:32:26 - VIII. Οι Καταστροφείς των Μηχανών 04:09:37 - IX. Τα Μαθηματικά ενός Ονείρου 04:52:10 - X. Η Δύνη 05:16:54 - XI. Η Μεγάλη Περιπέτεια 05:36:11 - XII. Ο Επίσκοπος 06:02:53 - XIII. Η Γενική Απεργία 06:26:10 - XIV. Η Αρχή του Τέλους 06:46:57 - XV. Οι Τελευταίες Ημέρες 07:00:52 - XVI. Το Τέλος 07:26:33 - XVII. Η Πορφυρή Στολή 07:48:32 - XVIII. Στη Σκιά του Σονόμα 08:11:19 - XIX. Μεταμόρφωση 08:32:51 - XX. Ένας Χαμένος Ολιγάρχης 08:51:05 - XXI. Το Βρυχώμενο Θηρίο της Αβύσσου 09:07:08 - XXII. Η Κομμούνα του Σικάγου 09:36:28 - XXIII. Οι Άνθρωποι της Αβύσσου 10:07:41 - XXIV. Εφιάλτης 10:22:10 - XXV. Τρομοκράτες Το μυθιστόρημα του Τζακ Λόντον "Η Σιδερένια Φτέρνα" διατρέχεται από μια οργισμένη, προφητική ματιά για την άνοδο της…

Τίτλος πρωτότυπου: Wilkie Collins "The Devil's Spectacles" (1879) Το διήγημα "The Devil's Spectacles" αποτελεί μια από τις πιο ασυνήθιστες και ανησυχητικές στιγμές στη λογοτεχνική πορεία του Wilkie Collins. Πρόκειται για μια σύντομη ιστορία που δημοσιεύτηκε αρχικά τον Δεκέμβριο του 1879 στο περιοδικό "The Spirit of the Times", μακριά από τα μεγάλα μυθιστορήματα που τον έκαναν διάσημο. Η σημασία του, ωστόσο, είναι μεγάλη, καθώς ο συγγραφέας φέρεται να μην επιθυμούσε την επανέκδοσή του σε βιβλίο, θεωρώντας το πιθανότατα κατώτερο. Παρέμεινε έτσι ένα σχετικά δυσεύρετο έργο για χρόνια, μια λογοτεχνική εκκρεμμότητα που αψηφά τις εύκολες κατηγοριοποιήσεις. Το κεντρικό στοιχείο του έργου, τα διαβολικά γυαλιά, λειτουργεί ως ένα ισχυρό εργαλείο λογοτεχνικής ανάλυσης της κοινωνικής υποκρισίας. Δεν αποκαλύπτουν, όμως, μια αντικειμενική αλήθεια. Η δύναμή τους είναι ύπουλη, δείχνοντας μόνο τα ελαττώματα, τις αδυναμίες και τα συμφέροντα των ανθρώπων, αποσιωπώντας πεισματικά τις αρετές τους. Αυτή η μονόπλευρη εικόνα…

Τίτλος πρωτότυπου: Erckmann-Chatrian "La Reine des Abeilles" (1855) Οι Εμίλ Ερκμάν (Émile Erckmann, 1822–1899) και Αλεξάντρ Σατριάν (Alexandre Chatrian, 1826–1890) υπήρξαν ένα μοναδικό συγγραφικό δίδυμο της γαλλικής λογοτεχνίας του 19ου αιώνα. Με κοινή καταγωγή από την Αλσατία-Λωρραίνη, συνέπηξαν μια ενιαία καλλιτεχνική φωνή που κινήθηκε με άνεση από το ιστορικό μυθιστόρημα και το πατριωτικό δράμα έως τη φανταστική νουβέλα. Το «La Reine des abeilles» δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1855 και ανήκει στον ευρύτερο κύκλο των «αλσατικών» και φανταστικών ιστοριών τους, όπου η λαογραφία και το τοπίο της ιδιαίτερης πατρίδας τους γίνονται πρώτη ύλη μιας τρυφερής, ονειρικής μυθοπλασίας. Σε πλήρη αντίθεση με τα σκοτεινά διηγήματα τρόμου που συχνά συνδέονται με τους Ερκμάν-Σατριάν, το «La Reine des abeilles» είναι ένας ύμνος στην ανθρώπινη καλοσύνη και στη μυστηριακή επικοινωνία του ανθρώπου με τη φύση. Η τυφλή νεαρή Rœsel δεν είναι θύμα αλλά εκλεκτή. Η αναπηρία της δεν παρουσιάζεται ποτέ ως έλλειμμα: μέσα από την…

Τίτλος πρωτότυπου: Nathaniel Hawthorne "The Snow-Image: A Childish Miracle" (1850) Ο Ναθάνιελ Χόθορν (1804-1864), κορυφαία μορφή του αμερικανικού ρομαντισμού και της σκοτεινής αλληγορίας, έγραψε το "The Snow-Image: A Childish Miracle" στην ωριμότητά του. Το διήγημα δημοσιεύτηκε αρχικά στο περιοδικό The International Magazine τον Νοέμβριο του 1850, την ίδια χρονιά που εκδόθηκε το αριστούργημά του, Το Άλικο Γράμμα. Αργότερα, συμπεριλήφθηκε στη συλλογή The Snow-Image and Other Twice-Told Tales, η οποία υπήρξε η τελευταία συλλογή διηγημάτων που εξέδωσε εν ζωή. Το έργο αυτό ανήκει στην κατηγορία των ιστοριών του που αντλούν από τη νεοαγγλική παράδοση, αλλά διαφέρει από τις πιο ζοφερές πουριτανικές αλληγορίες του, καθώς εδώ το υπερφυσικό εξετάζεται μέσα από το πρίσμα της παιδικής αθωότητας. Ο πυρήνας του διηγήματος δεν είναι η δημιουργία ενός μαγικού πλάσματος, αλλά η συντριβή του από τον ορθολογισμό των ενηλίκων. Ο Χόθορν κατασκευάζει μια σπουδή πάνω στη σύγκρουση δύο ασύμβατων κόσμων: του αρχετυπικού, παιδικού…

Τίτλος πρωτότυπου: Washington Irving "Rip Van Winkle" (1819) Το "Rip Van Winkle" του Ουάσινγκτον Ίρβινγκ είναι ένα από τα πιο εμβληματικά διηγήματα της αμερικανικής λογοτεχνίας, υπερβαίνει την απλή ιστορία φαντασίας και λειτουργεί ως ένας βαθύς, αλληγορικός στοχασμός πάνω στην έννοια της ιστορικής αλλαγής, της ταυτότητας και της γέννησης ενός έθνους. Η ιδιοφυΐα του Ίρβινγκ έγκειται στην ικανότητά του να συγκαλύπτει έναν οξύ κοινωνικό σχολιασμό κάτω από το ένδυμα μιας λαϊκής αφήγησης. Ο Ριπ δεν είναι ένας δραστήριος ήρωας, αλλά μια παθητική φιγούρα, ένας "απλός, καλόκαρδος άνθρωπος" που αποστρέφεται την "επικερδή εργασία". Η τεμπελιά του δεν παρουσιάζεται ως ηθικό ελάττωμα, αλλά ως μια εγγενής ασυμβατότητα με τον καταναγκασμό της παραγωγικότητας. Η γκρίνια της συζύγου του, δεν είναι απλώς μια κωμική συζυγική διαμάχη· συμβολίζει την πίεση μιας αναδυόμενης, προτεσταντικής ηθικής της εργασίας που ο Ριπ αδυνατεί να αφομοιώσει. Η φυγή του στα βουνά είναι μια απόδραση όχι μόνο από το σπίτι, αλλά από την ίδια την…

Η Χρυσή Ράβδος - Φιτζ Τζέημς Ο Μπράιαν | Ηχητικό Βιβλίο Ελληνικά - Audiobook Τίτλος πρωτότυπου: Fitz-James O'Brien "The Golden Ingot" (1881) Ο Fitz-James O'Brien (1826–1862) ήταν ένας Ιρλανδικής καταγωγής Αμερικανός συγγραφέας, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, ο οποίος θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους προδρόμους της σύγχρονης λογοτεχνίας του φανταστικού και της επιστημονικής φαντασίας. Μετά από μια σπάταλη νεότητα στο Λονδίνο, εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη το 1852, όπου και εντάχθηκε στους μποέμ κύκλους της εποχής. Γνωστός για την ατίθαση ιδιοσυγκρασία του, κατατάχθηκε εθελοντικά στον Στρατό της Ένωσης κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο και πέθανε το 1862 από τραύματα που υπέστη σε μάχη, αφήνοντας πίσω του ένα έργο που, αν και μικρό σε όγκο, άσκησε σημαντική επιρροή, με τον H.P. Lovecraft να αναφέρει πως ο πρόωρος θάνατός του "αναμφίβολα μας στέρησε μερικές αριστουργηματικές ιστορίες του παράξενου και του τρόμου". Το διήγημα "The Golden Ingot" ανήκει στην ύστερη, πιο ώριμη περίοδο της δημιουργίας του. Αν και…

Τίτλος πρωτότυπου: Henry James "The Romance of Certain Old Clothes" (1868) Το διήγημα «The Romance of Certain Old Clothes» γράφτηκε τον Φεβρουάριο του 1868, όταν ο Τζέιμς ήταν μόλις 25 ετών, και αποτελεί ένα από τα πρώτα δείγματα της ενασχόλησής του με το υπερφυσικό, ένα είδος που ο ίδιος αποκαλούσε «σχεδόν υπερφυσικό». Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο αμερικανικό περιοδικό The Atlantic Monthly τον Φεβρουάριο του 1868 και αργότερα συμπεριλήφθηκε στη συλλογή A Passionate Pilgrim and Other Tales. Ο ίδιος ο Τζέιμς προέβη σε αναθεωρήσεις του κειμένου για την αγγλική έκδοση του 1885, αλλάζοντας μεταξύ άλλων το όνομα της οικογένειας από Willoughby σε Wingrave και της μίας αδελφής από Viola σε Rosalind. Η ανάλυση του έργου αποκαλύπτει ένα πολυεπίπεδο κείμενο που υπερβαίνει την απλή ιστορία φαντασμάτων. Στον πυρήνα του βρίσκεται η αδελφική αντιπαλότητα και η ζήλια. Η επιθυμία της Rosalind για τα ρούχα της νεκρής αδελφής της Perdita δεν είναι μόνο ματαιοδοξία αλλά και μια βαθιά επιθυμία να οικειοποιηθεί τη ζωή, την…