Τεχνητή νοημοσύνη: Καταλύτης για τις επόμενες γενιές

Συνεχίζουμε την συζήτηση με τον Χρύσανθο Δελλαρόκα όσον αφορά τις - καλές και κακές - επιπτώσεις της ΤΝ στην εκπαίδευση. Η τεχνητή νοημοσύνη ανατρέπει τα δεδομένα της ανώτατης εκπαίδευσης. Όταν οι αλγόριθμοι μπορούν να συντάσσουν εργασίες, να διδάσκουν εξατομικευμένα και να απαντούν σε ερωτήσεις άμεσα, η παραδοσιακή διδασκαλία δείχνει να κινδυνεύει με απαξίωση. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Χρύσανθος Δελλαρόκας, παρότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να υποκαταστήσει ορισμένες πλευρές της εκπαιδευτικής διαδικασίας, προσφέρει ταυτόχρονα τεράστιες δυνατότητες. Σήμερα, σε μια τάξη εκατό φοιτητών, ο καθένας ξεκινά και καταλήγει από διαφορετικό σημείο, όμως ο καθηγητής στοχεύει στον μέσο όρο — με αποτέλεσμα πολλοί να βαριούνται και άλλοι να μένουν πίσω. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να λειτουργήσει ως προσωπικός καθοδηγητής, να προσαρμόζεται στις ανάγκες του κάθε φοιτητή και να υποστηρίζει τους εκπαιδευτικούς με ουσιαστική ανατροφοδότηση για την πρόοδο της τάξης. Η φυσική παρουσία, όμως, δεν μπορεί να καταργηθεί. Η μάθηση…

Στη Βοστώνη συναντάμε τον Χρύσανθο Δελλαρόκα, τέως Αναπληρωτή Πρύτανη Ψηφιακής Μάθησης & Καινοτομίας και νυν καθηγητή Πληροφορικής στο Questrom School of Business. Είναι διεθνώς αναγνωρισμένος για το έργο του όσον αφορά στη διάδοση και τις συνέπειες της φήμης στο διαδίκτυο, τα κοινωνικά δίκτυα και την οικονομία της πληροφορίας, με πολυάριθμες επιστημονικές δημοσιεύσεις και σημαντική επιρροή στον χώρο της ψηφιακής εκπαίδευσης και της καινοτομίας. Σε ένα σχολείο στην Ελλάδα στα μέσα της δεκαετίας του 80, με την παρότρυνση του πρωτοπόρου καθηγητή μαθηματικών Σπύρου Καλομιτσήνη, δύο νέοι μαθητές καταπιάνονται με έναν από του πρώτους υπολογιστές που μπήκε σε Ελληνικό σχολείο. Ο Χρύσανθος ήταν ένας από τους πρωτοπόρους και ξεκίνησε την πορεία του δημιουργώντας ένα πρωτόγονο πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης, το οποίο — ξεκινώντας από βασικά γεωμετρικά αξιώματα — μπορούσε να αποδεικνύει απλά γεωμετρικά θεωρήματα. Επειδή σε αυτή τη μορφή τεχνητής νοημοσύνης οι κανόνες είναι προκαθορισμένοι από έναν άνθρωπο ή μια ομάδα…

Συνεχίζουμε την συζήτηση μας με τον Μανώλη Κέλλη. Μιλάμε για το πώς οι μηχανές μπορούν να διδάξουν τον δημιουργό τους (δηλαδή τον άνθρωπο) με βάση τον κοινό κώδικα που τους ενώνει. O Μανώλης Κέλλης (ΜΚ) συζητά μας την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης. Αρχικά περιγράφει τα expert systems των '60s που βασίζονταν σε προγραμματισμένους κανόνες και ήταν σαν "παπαγάλοι" χωρίς πραγματική ευφυΐα. Στη συνέχεια εξηγεί τη μετάβαση στα neural networks που εμπνεύστηκαν από τους νευρώνες του εγκεφάλου. Η μεγάλη επανάσταση ήρθε το 2012-2017 με το "representation learning" όπου τα συστήματα άρχισαν να μαθαίνουν από μόνα τους τι να ψάχνουν, χωρίς προκαθορισμένους κανόνες. Αυτό οδήγησε σε μηχανές που ξεπερνούν τους δημιουργούς τους, όπως στο σκάκι όπου τα συστήματα AI ανακάλυψαν νέες στρατηγικές. Ο Κέλλης τονίζει ότι δεν φοβάται την υπεροχή των μηχανών αλλά τη χαιρετίζει, καθώς χρειαζόμαστε έξυπνες μηχανές για να λύσουμε τα μεγάλα προβλήματα της ανθρωπότητας Παρουσίαση - Έρευνα: Θάνος Παπαδημητρίου Παραγωγή - Επιμέλεια: Τζένη…

Σε αυτό το επεισόδιο ταξιδεύουμε στη Βοστώνη για να συνομιλήσουμε με τον Μανώλη Κέλλη, καθηγητή στο MIT και επικεφαλής της Ομάδας Υπολογιστικής Βιολογίας του Broad Institute. Δούλεψε με τον Tim Berners-Lee (εφευρέτη του WWW - ή απλά Internet) και στο Xerox PARC, όπου δημοσίευσε την πρώτη του εργασία. Θεωρείται πρωτοπόρος στη διασύνδεση της τεχνητής νοημοσύνης (AI) με τη βιοϊατρική έρευνα και τη γονιδιωματική. Ο Μανώλης Κέλλης μοιράζεται μαζί μας το ταξίδι του από ένα “τυπικό Ελληνόπουλο” σε καθηγητή του ΜΙΤ που ειδικεύεται στις εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης στη βιολογία και την ιατρική. Γεννημένος από γονείς από τη Μυτιλήνη και τη Μήλο, η ζωή του άλλαξε δραματικά στα 12 του όταν ο πατέρας του, παρότι δεν μιλούσε καμία ξένη γλώσσα, μετακόμισε όλη την οικογένεια στη Γαλλία για να μάθουν τα παιδιά γαλλικά και να γίνουν "πολίτες του κόσμου." Μετά από τέσσερα χρόνια στο Aix-en-Provence φοιτώντας σε γαλλικά σχολεία, και τα τρία αδέλφια έγιναν δεκτά στο ΜΙΤ το 1994 - φαίνεται ρεκόρ βιβλίου Γκίνες. Ο ΜΚ τονίζει…

Συνεχίζουμε την συζήτηση με τον Βασίλη Βασσάλο όσον αφορά την υπερνοημοσύνη και τις κοινωνικές και ηθικές προεκτάσεις της. Η υπερνοημοσύνη θα μπορούσε να επιφέρει ριζικές κοινωνικές αλλαγές. Από τη μία, υπόσχεται λύσεις σε παγκόσμιες προκλήσεις όπως η φτώχεια, οι ασθένειες και η κλιματική κρίση. Από την άλλη, ενδέχεται να εντείνει τις ανισότητες, συγκεντρώνοντας υπερβολική δύναμη σε λίγα χέρια. Ο έλεγχος τέτοιων συστημάτων μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια αυτονομίας, μαζική ανεργία και κρίση εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Ανακύπτουν ηθικά διλήμματα: ποιος αποφασίζει τι είναι «καλό» ή «δίκαιο» όταν το μυαλό που σκέφτεται είναι μη ανθρώπινο; Η υπευθυνότητα και η διαφάνεια είναι κρίσιμες για μια θετική έκβαση. Παρουσίαση - Έρευνα: Θάνος Παπαδημητρίου Παραγωγή - Επιμέλεια: Τζένη Πουπουλίδου

Καλεσμένος σε αυτό το επεισόδιο είναι ο Βασίλης Βασσάλος, καθηγητής στο τμήμα της πληροφορικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Το θέμα μας σήμερα είναι η υπερνοημοσύνη (superintelligence) — μια υποθετική μορφή τεχνητής νοημοσύνης που ξεπερνά τον άνθρωπο σε κάθε διανοητική ικανότητα. Σε αντίθεση με τα σημερινά συστήματα, που είναι εξαιρετικά σε ορισμένες εφαρμογές αλλά περιορισμένα, η υπερνοημοσύνη θα μπορούσε να υπερέχει συνολικά: στη δημιουργικότητα, στη λήψη αποφάσεων, στη μάθηση και στην επίλυση σύνθετων προβλημάτων. Οι δυνατότητές της είναι τεράστιες — από την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης έως την εξάλειψη ασθενειών. Όμως η πορεία προς αυτήν απαιτεί τεχνολογικά άλματα και φέρνει μαζί της σοβαρές προκλήσεις. Πώς διασφαλίζουμε ότι θα παραμείνει ελεγχόμενη; Πώς αποφεύγουμε την κατάχρηση ή την ενίσχυση ανισοτήτων; Για να αξιοποιήσουμε τα οφέλη της και να μειώσουμε τους κινδύνους, χρειάζονται αυστηρά ηθικά πλαίσια, σαφής νομοθεσία και διεθνής συνεργασία. Το μέλλον της υπερνοημοσύνης δεν είναι απλώς…

Καλεσμένος σε αυτό το επεισόδιο είναι ο Γιώργος Καραγιάννης, συνιδρυτής της Moveo AI μιας ταχύτατα αναπτυσσόμενης start up στον χώρο της συνομιλιακής τεχνητής νοημοσύνης με πάνω από 10 εκατομμύρια χρήστες το μήνα παγκοσμίως. Τα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα, όπως το ChatGPT, βασίζονται σε τεχνολογίες αιχμής για την επεξεργασία της φυσικής γλώσσας. Εκπαιδεύονται σε τεράστιους όγκους κειμένων από το διαδίκτυο και χρησιμοποιούν αρχιτεκτονικές μετασχηματιστών (transformers), οι οποίες τους επιτρέπουν να κατανοούν όχι μόνο τη σημασία των λέξεων, αλλά και τη σχέση τους μέσα σε ένα ευρύτερο γλωσσικό πλαίσιο. Τα μοντέλα αυτά συνθέτουν απαντήσεις λέξη προς λέξη, προβλέποντας κάθε φορά ποια λέξη είναι πιθανότερο να ακολουθήσει, με βάση τα συμφραζόμενα. Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά ο Andrei Karpathy, ένας από τους πιο σημαντικούς ερευνητές στον χώρο της τεχνητής νοημοσύνης, "τα Αγγλικά είναι η νέα γλώσσα προγραμματισμού". Με αυτό εννοεί ότι τα LLMs μπορούν να εκτελούν περίπλοκες εντολές γραμμένες σε φυσική γλώσσα, όπως…

Συνεχίζουμε την συζήτηση με τον Θεοδόση Τάσιο, ομότιμο καθηγητή του ΕΜΠ, ο οποίος μοιράζεται μαζί μας την άποψη του για τον εάν η τεχνητή νοημοσύνη είναι απειλή για την ανθρωπότητα ή όχι. Παρουσίαση - Έρευνα: Θάνος Παπαδημητρίου Παραγωγή - Επιμέλεια: Τζένη Πουπουλίδου

Καλεσμένος σε αυτό το επεισόδιο είναι ο Θεοδόσης Τάσιος, ομότιμος καθηγητής του ΕΜΠ και ευαισθητοποιημένος σε κοινωνικά και φιλοσοφικά θέματα. Υπήρξε συνδιοργανωτής της έκθεσης «Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας» που παρουσιάστηκε στην Ελλάδα και την Γερμανία. Ο Προμηθέας, Τιτάνας της ελληνικής μυθολογίας και θεός της φωτιάς, βοήθησε καθοριστικά την ανθρωπότητα κλέβοντας τη φωτιά από τους θεούς και δίνοντάς την στους ανθρώπους για να αναπτύξουν πολιτισμό. Ως τιμωρία για την πράξη του, ο Δίας τον έδεσε σε βράχο όπου ένας γυπαετός έτρωγε καθημερινά το συκώτι του, το οποίο αναγεννιόταν κάθε νύχτα. Τελικά ελευθερώθηκε από τον Ηρακλή. Ποιο είναι το διαχρονικό νόημα αυτής της ιστορίας; Είναι παράδειγμα για το τι μπορεί να συμβεί στον άνθρωπο αν αποκτήσει πρόσβαση σε σημαντικές τεχνολογικές δυνατότητες, τόσο σημαντικές που ίσως προκαλούν και προσβάλουν τους Θεούς; Θα μπορούσε να συμβεί κάτι παρόμοιο και σήμερα με την τεχνητή νοημοσύνη. Μήπως - μεταφορικά και κυριολεκτικά - παίζουμε με την φωτιά; Παρουσίαση - Έρευνα:…

Η τεχνητή νοημοσύνη (AI) ξεκίνησε επίσημα το καλοκαίρι του 1956, στο συνέδριο του Dartmouth College το οποίο βρίσκεται στο New Hampshire των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Εκεί, επιστήμονες όπως ο John McCarthy, o Marvin Minsky και άλλοι έθεσαν τα θεμέλια της ιδέας ότι η ανθρώπινη νοημοσύνη μπορεί να αναπαρασταθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να προγραμματιστεί σε μηχανές. Οι στόχοι που έθεσαν ήταν ιδιαίτερα φιλόδοξοι: η δημιουργία συστημάτων που να κατανοούν γλώσσα, να λύνουν προβλήματα, να μαθαίνουν και να λαμβάνουν αποφάσεις όπως ο άνθρωπος. Πόσο χρόνο πίστευαν ότι θα έπαιρνε αυτό; Οι ερευνητές πίστευαν με αισιοδοξία ότι θα μπορούσαν να επιτύχουν σημαντική πρόοδο μέσα σε ένα καλοκαίρι! Όπως αποδείχθηκε, η αισιοδοξία τους ήταν μάλλον υπερβολική. Έπρεπε να φτάσουμε στην δεκαετία του 2010 για να αρχίσουμε να βλέπουμε τα τα πρώτα πραγματικά εντυπωσιακά επιτεύγματα της τεχνητής νοημοσύνης. Όμως το νερό είχε μπει στο αυλάκι ήδη από το μακρινό 1956….. Παρουσίαση - Έρευνα: Θάνος Παπαδημητρίου Παραγωγή - Επιμέλεια:…